Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ: Στο 400% η μείωση οικοδομικών αδειών… 4 Μηχανικοί της Ερμιονίδας μιλούν στην ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Παναγιώτης Γούτος            Γιώργος Πουλής              Μαρία Οικονόμου            Γιώργος Γούτος

Έρευνα: Κώστας Πρώιμος

Τα στοιχεία «αποκρυσταλλώνουν», την σύγχρονη τραγωδία που βιώνει σύσσωμος ο οικοδομικός κλάδος, στην επαρχία της Ερμιονίδας… Οι  «χρυσές» εποχές που τα αμέτρητα συνεργεία δούλευαν νυχθημερόν, για να ανταπεξέλθουν στην ανέγερση οικιών που ξεφύτρωναν σαν… μανιτάρια στην περιοχή, μάλλον θα εκτιμηθούν εφεξής, σαν τις παλιές καλές ελληνικές ταινίες…
Η ανεργία έχει αποδεκατίσει τα εκατοντάδες συναφή επαγγέλματα της οικοδομής, ενώ οι διαφαινόμενες αρνητικές εξελίξεις, απειλούν τους πάντες, στον συγκεκριμένο χώρο πλέον με…  αφανισμό…


Αν εκ πρώτης όψεως, αποτιμάτε ως «δακρύβρεχτο» τον εν λόγω πρόλογο, ρίξτε μια ματιά στα ακόλουθα στοιχεία που «μαρτυρούν» την ελεύθερη πτώση της έκδοσης αδειών στην Ερμιονίδα και στην συνέχεια, τα όσα είπαν στην «Ενημέρωση Πελοποννήσου», τέσσερις γνωστοί παράγοντες, των οικοδομικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στο νοτιο-ανατολικότερο άκρο της Πελοποννήσου….

(Έτος)       (αριθμός αδειών)
2000           202
2001           309
2002           347
2003           429!
2004           325
2005           376
2006           325
2007           335
2008           260
2009           229
2010           212
2011           126
2012             99
2013             30!
2014             53!
(Η μικρή αύξηση του 2014, οφείλεται στην δυνατότητα που υπάρχει πλέον δια νόμου, ως προς την έκδοση άδειας για την κάλυψη του υπόλοιπου συντελεστή δόμησης, έπειτα από τις νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων…)

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΟΥΤΟΣ (Πολιτικός Μηχανικός)
Η ανάπτυξη της Ερμιονίδας είχε μονοδιάστατο χαρακτήρα… Σχεδόν όλα κινούνταν μέσω της οικοδομικής δραστηριότητας, που πλέον έχει πάψει… Είχαμε όλοι μπει σε ένα τραίνο χωρίς οδηγό… Αρκούσε η άφθονη ροή του χρήματος …Πέρα από αυτό δεν διαβλέπαμε τίποτε άλλο… Ο οικοδομικός κλάδος εν γένει, βασιζόταν στην πολυνομία που λειτουργούσε ως εφαλτήριο, για την ανομία και τις αυθαιρεσίες… Δυστυχώς το μοντέλο ανάπτυξης που επικρατούσε σε όλο τον κόσμο, είχε ως κύριο άξονα το μέγιστο κέρδος... Τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά… Βιώνουμε μια νέα πραγματικότητα με την οικοδομή να έχει «μπει στο ψυγείο». Πολλοί συνάδελφοι Μηχανικοί και εργολάβοι, δοκιμάζονται από την ανεργία ενώ οι περισσότεροι αλλοδαποί τεχνίτες, έχουν εγκαταλείψει την περιοχή και έχουν επιστρέψει στις χώρες τους. Οι επιπτώσεις στην επαρχία μας είναι  ιδιαιτέρως σημαντικές, διότι σχεδόν όλοι, θεσμικοί και μη ασχολούνταν με την οικοδομή.  Αν και σήμερα η Ερμιονίδα εξακολουθεί να είναι θελκτική για ορισμένες μεγάλες επενδύσεις στο δευτερογενή τομέα, που ασφαλώς θα δώσουν μια μικρή ώθηση στην οικονομία της Ερμιονίδας, ωστόσο δεν επαρκούν… Πρέπει να δραστηριοποιηθεί με δικές τις πρωτοβουλίες η τοπική κοινωνία, να γίνουν νέες επιχειρήσεις με γηγενείς επιχειρηματίες, των οποίων τα κέρδη θα μένουν στο τόπο… Μου αρέσει να αποδίδω το παράδειγμα της Μάνης, με την οποία ας μην ξεχνάμε πως συνυπάρχουμε στην ίδια Περιφέρεια… Ποτέ δεν γνώρισε την οικοδομική ανάπτυξη της Ερμιονίδας η συγκεκριμένη περιοχή της Λακωνίας… Πριν από λίγο καιρό δεν υπήρχαν ούτε δρόμοι… Και όμως έχουν γίνει μεγάλες επενδύσεις και στο πρωτογενή τομέα και στην μεταποίηση και τον τουρισμό… Εμείς στην Ερμιονίδα δεν έχουμε να δείξουμε τέτοια πράγματα…. Μπήκαμε στο 21ο αιώνα  και  στοιχειώδους υποδομής έργα όπως η αποχέτευση και η ύδρευση, δεν έχουν ολοκληρωθεί… Μήπως επειδή στην Μάνη δεν ζήσανε την «Άγρια Δύση» της οικοδομής, στραφήκανε σε άλλους τομείς, που συνθέτουν μια ενισχυμένη δυναμική και τους διασώζουν; Όταν ακούω ανάλαφρα, κάποιοι να αποδίδουν το προσωνύμιο «Γαλλική Ριβιέρα» στην Ερμιονίδα, προσωπικά το θεωρώ αποπροσανατολιστικό… Βεβαίως έχει φυσικό κάλλος η περιοχή μας αλλά…. μέχρι εκεί… Για να αναπτυχθούν οι δυνατότητες χρειάζονται πολιτικοί με οράματα και αξίες, βεβαίως όχι μόνο στην Ερμιονίδα αλλά παντού…»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΗΣ (Πολιτικός Μηχανικός)
«Το απόγειο της οικοδομικής άνθησης, παρατηρήθηκε τις χρονιές 2007-2009, στην Ερμιονίδα… Πρόκειται για μια περιοχή με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος κοντά στη Αθήνα και γι αυτό υπήρξε, αυτή η οικοδομική έξαρση.. Κανείς όμως, δεν μπορούσε να φανταστεί τις αρνητικές εξελίξεις… Με τις παρούσες συνθήκες, εκτιμώ πως δεν αποπερατώνονται περισσότερες από δεκαπέντε με είκοσι οικοδομές το χρόνο στην επαρχία μας… Και αυτές με ρυθμούς αργούς… Να ρίξουμε τα μπετά και να σταματήσουμε, για ευνόητους λόγους… Δεν δέχομαι ότι αν δεν είχε εμφανιστεί η κρίση, η Ερμιονίδα θα είχε φτάσει (καθ’ υπερβολή) μέχρι… την Αθήνα… Και ότι σώθηκε με το «φρένο» στην οικοδομική δραστηριότητα το περιβάλλον… Ποτέ το Κράτος δεν εφάρμοσε  βασικούς κανόνες, που θα συνέβαλλαν και θα διευκόλυναν την αειφόρο ανάπτυξη… Βλέπε Κτηματολόγιο, δασικούς χάρτες… Όλα σε επίπεδο διαβούλευσης… Έφταναν μέχρι ενός σημείου, έβγαινε η άλλη Κυβέρνηση και «ξανά μανά» από την  αρχή… Το Κτηματολόγιο έχει έρθει στο Άργος, στο Ναύπλιο αλλά εδώ τίποτα… Όλα κωλύονται… Ένας παλιός Μεσίτης, ερμήνευε στα Ελληνικά τον όρο «Real Estate» και μας εξηγούσε τη έννοια της πραγματικής επένδυσης… Ο ίδιος δεν θυμάται ποτέ άλλοτε, να έχει χάσει σε αυτό τον βαθμό την αξία της η γη, που διαχρονικά αποτελούσε, από τις πλέον αξιόπιστες και σίγουρες επενδυτικές κινήσεις… Μπορεί να έμενε σταθερή για λίγο καιρό, όμως ξαναέπαιρνε τα «πάνω» της… Όλα αυτά τα δεδομένα χάθηκαν… Την δεκαετία του 90’, είχαμε την «φούσκα» του Χρηματιστηρίου και την δεκαετία του 2010, είχαμε την «φούσκα» του «Real Estate» … Ο οικοδομικός κλάδος έχει υποστεί μεγάλες φθορές… Πολλοί είναι ήδη οι επαγγελματίες  χτίστες, υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, Μηχανικοί, που έστρεψαν  αναγκαστικά το βιοπορισμό τους σε άλλους τομείς όπως  η Γεωργία, ο τουρισμός… Δυστυχώς είμαστε έτοιμοι να διαβούμε τα όρια που μας χωρίζουν από την ολοκληρωτική καταστροφή όλων σχεδόν των επιχειρήσεων, που είναι συνυφασμένες με την οικοδομή…»

ΜΑΡΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ (Αρχιτέκτων Ε.Μ.Π.)
Ουσιαστικά σήμερα στην Ερμιονίδα, η οικοδομή είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Θα σας δώσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, της επιρροής των πολιτικών εξελίξεων και στην τοπική αγορά… Στην Ερμιόνη  το Φεβρουάριο του 2015, είχαν συμφωνηθεί να γίνουν περισσότερες από δέκα πωλήσεις παλαιών κτιρίων σε ξένους μικροεπενδυτές, οι οποίοι θα τα ανακαίνιζαν… Τελικά προχώρησαν μόνο τρείς περιπτώσεις… Η μεγάλη πλειοψηφία των κατασκευών, βασίζονταν στα τραπεζικά δάνεια, που λάμβανε κυρίως η μεσαία τάξη… Αναφέρομαι στις οικογένειες, που έφτιαχναν την εξοχική τους κατοικία στην Ερμιονίδα. Η εξαφάνισή τους λόγω της ύφεσης αποτέλεσε το πιο μεγάλο πλήγμα στον κατασκευαστικό κλάδο και της δικής μας περιοχής. Μια μεταβλητή  που έκανε ζημιά στο κλάδο  μας και προ κρίσης, ήταν η έλευση του κάθε άσχετου στο «παιχνίδι» της εργολαβίας … Πολλοί δήλωναν εργολάβοι ακόμη και… Μηχανικοί ενώ δεν ήταν…  Υπήρχε τόσο μεγάλη ζήτηση όμως, που κατάφεραν και αυτοί να προοδεύσουν… Ως προς την ποιότητα των κατασκευών τους; Ας το αφήσουμε καλύτερα…. Υπάρχουν όμως σημαντικότεροι παράγοντες, που συνέβαλαν στο τέλος της οικοδομής, σε συνάρτηση με την ύφεση… Ποτέ δεν υπήρξαν χωροταξικά σχέδια που να ευνοούν την αειφόρο ανάπτυξη… Στο τέλος του 2003 επί Βάσως Παπανδρέου, η κατάσταση δυσκόλεψε ακόμη περισσότερο, με τους περιορισμούς  στην κατάτμηση των «τετραστρεμμάτων…» Τα πράγματα είναι απλά… Θα μπορούσαν να ανακηρύξουν νέες ευρείες ζώνες με κανόνες και ικανοποιητική επιτρεπόμενη δόμηση και ταυτόχρονα για να μην φτάσει ποτέ η Ερμιονίδα εν προκειμένω, να συνορεύει …με προάστια της Αθήνας, να χαρακτηρίσουν αυστηρά προστατευόμενες μεγάλες περιοχές, που να μην μπορεί  κανείς να χτίσει το παραμικρό… Να υπάρξει  επιτέλους μια «ευδιάκριτη» χωροταξία… Το νομοθετικό πλαίσιο παραμένει ατελές και ομιχλώδες… Από το 2010 περιμένουμε να συνδέσουν τον νόμο των αυθαιρέτων, με την ηλεκτρονική ταυτότητα των κτιρίων, που σε συνδυασμό με την παρουσία των Επιθεωρητών Δόμησης θα μας «λυθούν» τα χέρια. Θα πρέπει το Υπουργείο να εμπιστευτεί τους Μηχανικούς και να τους δώσει κύριες ευθύνες…»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΟΥΤΟΣ (Πολιτικός Μηχανικός)

H Eρμιονίδα συγκαταλέγεται μεταξύ των περιοχών Πανελλαδικά, που γνώρισαν μεγάλη οικοδομική ανάπτυξη επί μια εικοσαετία… Με ρυθμούς ξέφρενους… Ο κλάδος μας αποτελούσε αναμφισβήτητα την ατμομηχανή της τοπικής οικονομίας… Καλός μας σύμμαχος υπήρξε και το ισχυρό Brand Name που απέκτησε σταδιακά όλη η περιοχή μας… Γι αυτό άλλωστε οι επιπτώσεις της ύφεσης άργησαν να εμφανιστούν εδώ στο νοτιο-ανατολικότερο άκρο της Πελοποννήσου σε σχέση με άλλες περιοχές της Χώρας… Είμαι από τους ανθρώπους που ανέκαθεν εκτιμούσα πως ακόμη και αν δεν είχαν δημιουργηθεί αυτές οι άθλιες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, η οικοδομή θα παρουσίαζε μια μικρή πτώση ως προς τους δείκτες προόδου της όμως σε καμία περίπτωση δεν θα κάναμε λόγο για «ξαφνικό» θάνατο… Σήμερα επιβιώνουμε με τις νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων και τις άδειες αυτών όταν υπάρχει υπόλοιπο δόμησης, κάποια στατικά με ορισμένες επισκευές, δηλαδή με «ενεσούλες»… Η ψυχή μας το ξέρει πόσο θα αντέξουμε… Το μέλλον της οικοδομής είναι δυσοίωνο γιατί μια νέα αρχή δεν δύναται να συντελεστεί σε ένα πρωινό… Εάν δεν επανεκκινήσει όλο το  σύστημα  οικονομικών αξιών, δεν θα ξαναζωντανέψει και ο οικοδομικός κλάδος… Εάν αύριο μας ανακοίνωναν, πως πραγματικά μπαίνουμε σε τροχιά ανάπτυξης, η οικοδομή θα έπαιρνε «μπροστά» μετά από ένα βάθος δεκαετίας… Πολύ φοβάμαι πως η δική μου γενιά δεν θα ζήσει αυτή την πολυπόθητη επανεκκίνηση…»

Δεν υπάρχουν σχόλια: