Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Μην πυροβολείτε άλλο τον Γιώργο…

Κώστας Πρώιμος
του Κώστα Πρώιμου

Λοιδορήθηκε περισσότερο και από τον Βασίλη Λεβέντη, επί εποχής «Καναλιού 69» και τηλεοπτικής βασιλείας Γιώργου Μητσικώστα… Αποτέλεσε τον βολικά αποδιοπομπαίο τράγο για όλα όσα συνέβησαν ή δεν συνέβησαν στην Ελλάδα τα τελευταία δέκα χρόνια…  Κυριολεκτικά, μέσα σε μια στιγμή ο  τελευταίος Πρωθυπουργός του 44%, μεταμορφώθηκε από τους γητευτές των μαζών σε «Γιωργάκης», «Τζέφρι», προδότης των Ελλήνων κλπ… Κοσμητικά επίθετα έωλα και για κάποιους προσωνύμια,  που με χαρακτηριστική ευκολία του τα απέδωσαν οι οργανωτές της επικοινωνιακής τακτικής σε μια πανεθνική εξέδρα απαρτιζόμενη από κάφρους και  από πολίτες εξαπατημένους –όχι φυσικά  από τον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά από τις ίδιες τους τις υψηλές προσδοκίες και τους ευσεβείς πόθους (αρκεί να θυμάστε  ασφαλώς, πως σχεδόν όλοι οι έλληνες είχαν πιστέψει  -επειδή κάποιοι τους «έκλειναν το μάτι»- κατά την πρώτη  δεκαετία του 2000, ότι θα γινόντουσαν (τρόπον τινά) πλούσιοι)… 


Προσδοκίες και ψεύτικες ελπίδες, που στηρίζονταν εν μέρει σε επικές κομπίνες, ενδεικτικά θα αναφέρουμε το νησί των τυφλών ή αλλιώς της Ζακύνθου, τα διπλά και τριπλά επιδόματα σημαντικού ποσοστού δημοσίων υπαλλήλων που δεν τους ήξεραν «φατσικά» ούτε οι προϊστάμενοι των τμημάτων τους,  τραβηγμένα παραδείγματα με πρωταγωνιστές ζάμπλουτους έλληνες πολίτες με δικαιώματα ακόμη και στο ταμείο ανεργίας  και πάρα πολλές (ελληνικής ευρεσιτεχνίας) απάτες, οι οποίες όμως  περιορίστηκαν σημαντικά από ανασταλτικά συστήματα όπως η Διαύγεια  και οι διάφορες εφαρμογές ηλεκτρονικής διακυβέρνησης που ο Παπανδρέου πρώτος τόλμησε τελικά  να επιβάλει, στο νεώτερο Ελληνικό Κράτος… Καταρρακώθηκε έτσι,  ένα σύστημα διαπλοκής που αμαύρωνε και υπονόμευε  εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες την λειτουργία του δημοσίου τομέα… Που να αναφερθούμε; Στο κέτερινγκ αεροπορικής εταιρείας που ανήκε στο Κράτος το οποίο κάλυπτε τις ανάγκες στα σπίτια υπαλλήλων της; Στις τράπεζες, που ουδέποτε έχει γίνει ο παραμικρός φορολογικός έλεγχος; Με μοναδική εξαίρεση την τότε τράπεζα Κρήτης, που βρέθηκε στο επίκεντρο λόγω συγκυριών και εν ονόματι της πολυαναμενόμενης  «Κάθαρσης», που  ωστόσο μετατράπηκε αβίαστα, για όσους θυμούνται, σε «όνειρο θερινής πολιτικής νυκτός»…
Στα διακοποδάνεια, στα θαλασσοδάνεια και στα κομματικοδάνεια; Στην διαγραφή χρεών και την συγκάλυψη σοβαρών αδικημάτων διασπάθισης δημοσίου χρήματος, υπακούοντας απλώς σε ένα τηλεφώνημα; Στις επιδοτήσεις που χτίσανε στους μεγάλους κάμπους της χώρας όχι ισχυρό πρωτογενή τομέα αλλά χιλιάδες μπαράκια και μπουζουξίδικα; (Αλήθεια δεν θυμάται κανείς); Αυτά και άλλα πολλά, που αν και δεν θα δουν ποτέ το «φως της δημοσιότητας», όμως οδήγησαν  το Κράτος στην χρεοκοπία…
Ολοένα και περισσότεροι δημόσιοι λειτουργοί, παραδέχονται το τελευταίο χρονικό διάστημα είτε έμμεσα είτε άμεσα, πως εάν είχαν αφήσει  οι «Ψυχάρηδες» και  τα πολιτικά τους τσιράκια και εν  γένει οι ομοϊδεάτες τους, τον Γιώργο Παπανδρέου, (ποιος θυμάται ότι λίγες μέρες πριν ο Γιώργος παραιτηθεί, είχε αρνηθεί τριακόσια εκατομμύρια στο ΔΟΛ) εκείνη τη αναμφισβήτητα «μαύρη περίοδο», να κάνει όλα όσα τότε φάνταζαν τελείως τρελά και προδοτικά στο μυαλό του μέσου Έλληνα, η χώρα ήδη θα είχε καρπωθεί σήμερα  τα πρώτα ουσιαστικά σημάδια ανάκαμψης σε όλους τους τομείς, αλλά και τους πολιτειακούς θεσμούς ανανεωμένους, να  συνθέτουν και  να διασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία ενός πραγματικά  ευνομούμενου Κράτους, που κύριο και αυτονόητο στόχο του δεν θα είχε την κοινωνική και οικονομική εξόντωση του  κάθε πολίτη -ως είθισται να πράττει -σε μια απέλπιδα προσπάθεια να επιβιώσει το ίδιο (ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν), αλλά την αναβάθμιση του επιπέδου διαβίωσης του ανθρώπου με ποικίλους τρόπους…


ΥΓ. Ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός, μέσα στην δίνη των ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων εκείνης της πολυτάραχης και ανατρεπτικής περιόδου, υπέπεσε και σε σοβαρά πολιτικά σφάλματα, τα οποία όμως  πλήρωσε στην συνέχεια,  με τίμημα βαρύ και ασήκωτο…

Δεν υπάρχουν σχόλια: