Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

«Μηδένα προ της «Μπάρτσα» μακάριζε…»

γράφει ο Κώστας Πρώιμος

Αξιοποιώντας την τεράστια κλάση τους για ακόμη μια φορά, οι ποδοσφαιριστές της «Μπάρτσα» έγραψαν το  όνομά τους με «χρυσά» γράμματα στο πάνθεον των επικών αγωνιστικών ανατροπών…
Δεν θα μπούμε στην διαδικασία να επισημάνουμε τα υψηλά και αξιοζήλευτα «στάνταρντς», που διέπουν συνολικά την δομή και την φιλοσοφία της θρυλικής ομάδας της Καταλονίας, καθώς αποτελούν αντικείμενο ενασχόλησης και ανάλυσης για τους αθλητικογράφους… Πόσοι αντιλήφθηκαν ότι το πρώτο γκολ που επιτεύχθηκε

 γρήγορα και κατ΄ ευχήν, από τον δαιμόνιο Ινιέστα  ήταν προϊόν (κατά μεγάλο ποσοστό) της ποδοσφαιρικής του ιδιοφυίας και όχι της …συνωμοσίας του σύμπαντος, όπως (υποχρεωτικά) επικαλέστηκε ο σχολιαστής της ΕΡΤ; Και πόσους τόνους ψυχικά αποθέματα, πέραν από την γνώση της τέχνης του ποδοσφαίρου, οφείλει να κουβαλάει κανείς στο κορμί του για να ανατρέψει το 0-4, από την φορμαρισμένη και Πρωταθλήτρια Γαλλίας Παρί;
Οι Γάλλοι, γνωρίζοντας πως θα ήταν απολύτως απίθανο μια ομάδα του επιπέδου της «Μπάρτσα», να ξαναβρεθεί σε ιδιαιτέρως  κακή μέρα, όπως στην πρώτη αναμέτρηση στο Πάρκ Ντε Πρένς, ακολούθησαν την συνήθη τακτική των μικρών ομάδων, που θέλουν να διαφυλάξουν τα κεκτημένα τους, εν προκειμένω ένα στατιστικώς σίγουρης πρόκρισης αποτέλεσμα (4-0) και εξ’ αυτού του λόγου κυρίως, έπαιζαν και οι έντεκα μέσα στην περιοχή τους, πίσω από την μπάλα, δεινοπαθώντας στις ασταμάτητες επελάσεις των Καταλανών, που κατά διαστήματα έπαιζαν το παιχνίδι όπως η «γάτα με το ποντίκι»… Όταν η αυταπόδεικτη ανωτερότητα της «Μπάρτσα», είχε φτάσει το δείκτη του σκορ, στο κρίσιμο 3-0, ο Καβάνι βρέθηκε μέσα σε μια φάση από στημένη μπάλα και με μια βολίδα εξωτερικού φάλτσου «σκότωσε» τον Ντερ Στέγκεν, όπως αναφώνησε «εκστασιασμένος»  ο «σπήκερ»  και μαζί την όποια πιθανότητα πρόκρισης υπήρχε, μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο για την ομάδα της Βαρκελώνης, που έκανε υπερπροσπάθεια, απέναντι στις πυκνές διατάξεις των  αμυντικών  γραμμών των Γάλλων…
Ο έμπειρος σχολιαστής  της Κρατικής Τηλεόρασης και κάπου δικαιολογημένα,  ενώ το παιχνίδι είχε φτάσει αισίως για την Παρί στο 88΄, με την παρέα του Μέσι να χρειάζεται τρία γκολ στα..επόμενα πέντε με έξι λεπτά (χα-χα-χα), μαζί με τις καθυστερήσεις που θα υποδείκνυε ο Γερμανός διαιτητής, τοποθετήθηκε λέγοντας, πως η «Παρί δεν έχει πλέον να φοβάται τίποτα»… Δεν ρωτήθηκε όμως, ο "μικρός"  βραζιλιάνος μάγος Νεϊμάρ, που με μια δύσκολη εκτέλεση φάουλ άφησε «ξερό» τον Γάλλο γκολκίπερ…
Ασφαλώς σχεδόν ουδείς πίστεψε, πως στα ελάχιστα λεπτά που απέμεναν, θα μπορούσε να «γυρίσει» ο ποδοσφαιρικός κόσμος και οι νόμοι του ανάποδα… Και πάλι δεν είχαν εκτιμηθεί ούτε τα απερίγραπτα αποθέματα ψυχής των Καταλανών, ούτε οι διαθέσεις  της θεάς τύχης… Για να μην «πολυγραφούμε», το συμπέρασμα είναι πως όταν παίζεις με  αυτή τη «Μπάρτσα» όποιος και να σαι, το παιχνίδι τελειώνει μόνο με το τελευταίο σφύριγμα του Ρέφερι…

Δεν υπάρχουν σχόλια: