Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Μάντσεστερ: Ο ευνοημένος δολοφόνος και οι παραπεταμένοι διασώστες

Δείτε αυτά τα δύο νεανικά, αποστεωμένα και ταλαιπωρημένα πρόσωπα.
Είναι δύο Άγγλοι άστεγοι, ο Στιβ Τζόουνς και ο Κρις Πάρκερ, άνθρωποι που στην ίδια τους τη χώρα δεν απολαμβάνουν καμίας ευεργεσίας, όπως ακριβώς και οι Έλληνες άστεγοι που το μόνο που έχουν είναι χλεύη και υποτίμηση.
Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι που ήταν στο σημείο της συναυλίας για να βρουν ένα πρόχειρο κατάλυμα προκειμένου να κοιμηθούν, είναι αυτοί που έτρεξαν και βοήθησαν τα πληγωμένα παιδιά που ούρλιαζαν από απόγνωση, όταν τα χτύπησαν τα μπουλόνια, οι βίδες και τα καρφιά από τη βόμβα του Ισλαμιστή τρομοκράτη.


Του τρομοκράτη που έτυχε της εύνοιας του Αγγλικού κράτους, όταν οι γονείς του πήγαν ως λαθρομετανάστες από τη Λιβύη, ζητώντας άσυλο που τους δόθηκε, ομού μετά κατοικίας, επιδομάτων και Ιθαγένειας για τα παιδιά τους, τα οποία ως εκ θαύματος έγιναν Ισλαμιστές τρομοκράτες, για να εκδικηθούν τους Δυτικούς και τη χώρα που τους προστάτευσε.
Από τη μία λοιπόν έχουμε δύο Άγγλους που δεν τυγχάνουν της προστασίας της χώρας τους και τρέχουν με κίνδυνο της δικής τους ζωής για να προστατεύσουν και να δώσουν βοήθεια στους συμπολίτες τους και από την άλλη έχουμε ένα εισαγόμενο ισλαμιστή που δολοφονεί παιδιά αυτών που πλήρωσαν με δικά τους χρήματα για να έχει ο ίδιος και η οικογένεια του, καλή ζωή στη Δύση.
Θα κλείσω με τα λόγια των άστεγων Άγγλων ....
Ο 33χρονος Κρις Πάρκερ ήταν στην περιοχή του φουαγιέ, όπου τακτικά πηγαίνει για να ζητιανέψει χρήματα, όταν η επίθεση έλαβε χώρα, και είπε ότι είδε «μια λάμψη» πριν από την έκρηξη. Ο Πάρκερ μίλησε για μια γυναίκα περίπου 60 ετών που υπέστη θανάσιμα τραύματα στο κεφάλι και στο πόδι. «Άφησε την τελευταία πνοή της στα χέρια μου. Μου είπε ότι είχε πάει στη συναυλία με την οικογένειά της. Δεν σταμάτησα να κλαίω».
Ο Στιβ Τζόουνς είπε στο ITV News πώς βοήθησε παιδιά που είχαν χτυπηθεί από τα καρφιά της βόμβας. «Ήταν παιδιά γεμάτα αίματα, που έκλαιγαν και ούρλιαζαν. Έπρεπε να βγάλουμε τα καρφιά από τα χέρια τους και μερικά από το πρόσωπο ενός μικρού κοριτσιού. Το ότι είμαι άστεγος δεν σημαίνει ότι δεν έχω καρδιά ή ότι έχω πάψει να είμαι άνθρωπος»

Χριστίνα Σιδέρη

Δεν υπάρχουν σχόλια: