Ποιοι είμαστε τέλος πάντων εμείς οι Έλληνες;

Κατακλυσμός Δευκαλίωνος

Οι αρχαιολόγοι διαιρούν την Ιστορίαν σε τρεις μεγάλες εποχές:
1.  Άδηλη Εποχή,
2. Μυθολογική  Εποχή και
3.  Ιστορική Εποχή.

Η Άδηλη Εποχή ορίζεται από της αρχής του κόσμου μέχρι του Κατακλυσμού του Ωγύγου, τον οποίον λέγουν Εποχή των Θεών, επειδή τότε εβασίλευον οι Θεοί (Ουρανός, Κρόνος, Ζευς κ.λ.π.),(«ΩΓΥΓΙΑ»,τομ Α’, Β’, Γ’, Δ’, Ε’, Αθανάσιος Σταγειρίτης, Νέα Σκέψις).
Η Μυθολογική Εποχή ορίζεται από του Κατακλυσμού του Ωγύγου μέχρι της επανενάρξεως των Ολυμπιακών Αγώνων το 776 π.Χ. Την εποχή αυτήν  ονομάζουν και Ηρωικήν επειδή τότε εχρημάτισαν οι Ήρωες, δηλαδή οι απόγονοι των Θεών. Αυτή περιλαμβάνει ηρωικές πράξεις που είναι αναμεμειγμένες με μύθους, όπως συνηθίζετο στην Αρχαία Ελλάδα.  
Η Ιστορική Εποχή περιλαμβάνει την Κλασσική και Αλεξανδρινή, ήτοι από το 776 π. Χ. ως την κατάκτηση του Ελληνισμού από τους Ρωμαίους. Οι Έλληνες και ξένοι ιστορικοί ασχολούνται  κατά το πλείστον με την Ιστορική Εποχή. Είναι λοιπόν παράλογο ότι  παραμελούν τις δύο πρώτες εποχές, ήτοι την Εποχή των Θεών και των Ηρώων, οι οποίες διαλαμβάνουν το μέγιστο βίο της ανθρώπινης ιστορίας. Από την άποψη αυτή η Ελληνική Αρχαιολογία είναι και παγκόσμια τοιαύτη.
Ωστόσο την έχουν υποβαθμίσει, σκόπιμα, ονομάζοντας την με τον απαξιωτικό όρο «Μυθολογία».

Κι’ αν η Ελληνική Αρχαιολογία είναι αναγκαία στους ξένους για να πληροφορηθούν την πηγή του παγκόσμιου πολιτισμού που τους έβγαλε από την βαρβαρότητα, είναι απείρως αναγκαία σε μας τους Έλληνες για να  πληροφορηθούμε τις ρίζες μας και τα έργα των προγόνων μας. Ποιοι είμαστε τέλος πάντων εμείς οι Έλληνες;

 

Θεογονία - ΚοσμογονίαΗ αρχή του κόσμου δίδεται στην Θεογονία και Κοσμογονία, που έγραψαν οι Ησίοδος, Όμηρος, Λίνος, Εύμολπος, Ορφεύς, Μουσαίος κ.α. Την Θεογονία και Κοσμογονία των Ελλήνων αντέγραψαν βραδύτερον -με διάφορες παραλλαγές- άλλοι νεώτεροι λαοί (Αιγύπτιοι, Ασσυρο-Βαβυλώνιοι, Εβραίοι, Ινδοί, Κινέζοι κ.ο.κ.) που έλαβον τον πολιτισμόν από τους πανάρχαιους Έλληνες (Αιγαίους, Πελασγούς, Μινωίτες, Μυκηναίους, Αχαιούς, Ίωνες, Αιολείς, Δωριείς κ.α.) εκπολιτιστές και θαλασσοπόρους. Η απροθυμία των ιστορικών -και συχνά εχθρότητα και απέχθεια- προς την Ελληνική Αρχαιολογία προέρχεται από τον στιγματισμό της, ως Ειδωλολατρικής. Κι’ όμως ο αναγνώστης μέσα από την μελέτη της Ελληνικής Αρχαιολογίας (Μυθολογίας) γνωρίζει ευκόλως τα μυστήρια εκείνα τα οποία φαίνονται και νομίζονται ακάληπτα, για τις σκοτεινές αλληγορίες, ανακαλύπτει την εμπεριεχομένη εις αυτά ιστορία, αποκομίζει σοφίαν και καθορίζει μέσα από τις αλληγορίες την βιωμένη ιστορία (ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ  ΜΥΣΤΗΡΙΑ, Κ. Χ. Κωνσταντινίδης, Εκδόσεις Νέα Θέσις).
Η Ελληνική Προϊστορία είναι Ιστορία και Ποίηση μαζί. Είχε λοιπόν δίκαιον ο Σατωμπριάν που έγραψε: «Η Ελληνική Ιστορία είναι Ποίημα, η Λατινική μια εικόνα, ενώ η σύγχρονη ένα χρονογράφημα».

Η Ελληνική Αρχαιολογία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του παγκόσμιου πολιτισμού και γι’ αυτό συνιστώμεν στους  αναγνώστες μας να ενσκύψουν εις αυτήν για να βρουν την πνευματική πηγή που θα τους ξεδιψάσει με καθάριο ύδωρ στην εποχή της πνευματικής λειψυδρίας που διερχόμεθα. Γιατί από τότε που η Ρωμαϊκή κατάκτηση και η Ιουδαιοχριστιανική υποδούλωση  εφίμωσαν  το Ελληνικό Πνεύμα η ανθρωπότητα σταμάτησε να παράγει πολιτισμόν -πλην ορισμένων τεχνολογικών αναλαμπών- και έπεσε στα επικίνδυνα μονοπάτια  της σημερινής βαρβαρότητος. Και ενώ οι Έλληνες φρόντισαν να εξημερώσουν τους ανθρώπους, ακόμη και τα ζώα, οι άνθρωποι εδώ και 17 αιώνες γίνονται ολοένα και πιο άρπαγες, υβριστές, απειθείς, ταραχοποιοί, κλέφτες, κακούργοι, τρομοκράτες και λόγω της αμάθειας των καταστρέφουν και ζημιώνουν τον κοινωνικόν βίον προς ζημίαν όλων. Τούτο οφείλεται στην απομάκρυνση από το Αρχαίο Ελληνικό πνεύμα και τις αξίες του. Υπεύθυνες γι’ αυτό θεωρούμε τις νέες κοσμοπολίτικες θρησκείες, οι οποίες κατήντησαν τους ανθρώπους άκαμπτους, δογματικούς, παράλογους, σχιζοφρενείς, φανατικούς, και σκληρότατους προς τους συνανθρώπους τους και προς την μητέρα Φύση και αγριότερους ακόμη και αυτών των άγριων θηρίων.

Αντί επιλόγου, σας θέτω αυτά τα ερωτήματα που δημιουργήθηκαν στον γράφοντα, προς περαιτέρω επεξεργασία.
-Μήπως προϋπήρξε κάποιος πανάρχαιος πολιτισμός ή και πολιτισμοί που άφησαν τα ίχνη τους ως την εποχή μας; Και αν ναι όπως υποστηρίζουμε με ατράνταχτα τεκμήρια -ποια η υφή εκείνου του ευεργετικού για τον Άνθρωπο και την Φύση πολιτισμού;
-Μήπως ο πολιτισμός αυτός ήτο περισσότερο πνευματικός από τον δικό μας, παρ' ότι δεν υπελείπετο και σε θαυμαστά τεχνολογικά επιτεύγματα; Άρα μήπως σήμερα έχουμε κακώς   υιοθετήσει το μοντέλο της άκρατης κατανάλωσης υλικών  αγαθών, ενώ θα πρέπει να μεταπέσουμε στο μοντέλο κατανάλωσης περισσότερων πνευματικών αγαθών και ολιγότερων υλικών τοιούτων;
-Μήπως ωρίμασαν οι καιροί να αναληφθεί από την επιστημονική μας κοινότητα μια Συνολική Μελέτη και Αξιολογική Εκτίμηση του Ελληνικού Πολιτισμού σε σχέση με τον Παγκόσμιο τοιούτο, όχι για να συγκαλύψουμε την αλήθεια, ή να τον διασπάσουμε για λόγους ευνόητους και να μοιράσουμε ισομερώς την «πίτα» του, αλλά για να βρούμε τις ρίζες του θαυμαστού εκείνου πολιτισμού που εξημέρωσε τον Άνθρωπο και τα ζώα; Διότι μόνον από την πηγή εκείνου θα αντλήσουμε διδάγματα για να διορθώσουμε την σημερινή εσφαλμένη πορεία και να προχωρήσουμε σταθερά  στο μέλλον προς την πρόοδο.

                                                   
Κ. Χ. Κωνσταντινίδης
Υποστράτηγος ε. α
(Τό άρθρο εγράφη στις 26/10/2002)