Έχουμε Γυναικείο ποδόσφαιρο και στην Αργολίδα

Ποιος σας είπε ότι το ποδόσφαιρο είναι ανδρικό άθλημα; Σε μια εποχή που η ισότητα ανδρών και γυναικών έχει γίνει εδώ και κάμποσα χρόνια πραγματικότητα, το ωραίο φύλο ήταν ποτέ δυνατόν να μην εισχωρήσει και στον …βασιλιά των σπορ; Έτσι το ποδόσφαιρο σταμάτησε να ανδροκρατείται στην Αργολίδα, όπως άλλωστε έχει συμβεί σε κάμποσες πιο προχωρημένες ποδοσφαιρικές ενώσεις της χώρα μας.
Με πρωτοβουλία της ΕΠΣΑ και ιδιαίτερα του πρόεδρου της Γιάννη Αποστολόπουλου (που βλέπει πάντα μπροστά σε όλα τα θέματα του αθλητισμού), έχουν γίνει γοργά και σταθερά βήματα και σε αυτόν τον τομέα του αθλήματος. Κοριτσόπουλα λοιπόν από όλο το νομό μας, συγκεντρώθηκαν στα γήπεδα  (κυρίως της Λέρνας) και έτσι και δημιουργήθηκε η πρώτη ομάδα γυναικείου ποδοσφαίρου και στην Αργολίδα. Τώρα όσες αγαπούν το ποδόσφαιρο δεν θα το βλέπουν από τις εξέδρες των γηπέδων και τις τηλεοράσεις των σπιτιών τους. Τους δόθηκε η μεγάλη ευκαιρία να το γευτούν άμεσα, από κοντά, να κλωτσούν την μπάλα. Να το απολαμβάνουν αυτό που το …γουστάρουν, γιατί είναι αλήθεια ότι ο γυναικείος πληθυσμός το αγαπάει περισσότερο από τους άνδρες το ποδόσφαιρο, αρκεί να μην υπάρχουν κάποιοι …κάφροι των γηπέδων που πάνε στα γήπεδα να βγάλουν τα αποθυμένα τους.
Με το πρώτο κάλεσμα της ΕΠΣΑ (από την ιστοσελίδα της) περίπου είκοσι ποδοσφαιριστίνες συγκεντρώθηκαν στο γήπεδο της Λέρνας για προπόνηση. Εκεί υπό την επίβλεψη των δυο ενωσιακών προπονητών του Μπάμπη Ρουσσή και του Σταύρου Αλεξίου ξεκίνησαν οι πρώτες προπονήσεις και διέκρινε κανείς το ζήλο και την θέληση όλων των κοριτσιών να μάθουν τα …μυστικά της …θεάς μπάλας.
Στην συνέχεια είχαμε το πρωτάθλημα με άλλες τέσσερις ομάδες από την Ζάκυνθο (δυο) και την Αχαία (άλλες δυο). Η γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου της Αργολίδας τερμάτισε στην τρίτη θέση. Αλλά για τον πρώτο χρόνο συμμετοχής της σε επίσημο πρωτάθλημα ήταν καλό επίτευγμα την στιγμή που οι υπόλοιπες αντίπαλες ομάδες έχουν περισσότερα χρόνια συμμετοχής. Φυσικά τα πρώτα βήματα είναι πάντα δύσκολα, αλλά όταν κάτι το αγαπάς και το γουστάρεις το μαθαίνεις.
Υπάρχει άλλωστε και το έμφυτο ταλέντο. Τα πρώτα κοντρόλ, οι πρώτες πάσες, αλλά και οι θέσεις στον αγωνιστικό χώρο την ώρα ων οικογενειακών διπλών δεν είναι κάτι το εύκολο. Αυτά μαθαίνονται σιγά-σιγά από τους προπονητές αρκεί να υπάρχει η θέληση των αθλητριών. Κανείς δεν γεννήθηκε μεγάλος ποδοσφαιριστής, έγινε στην πορεία μεγάλος. Μέχρι και ο Δημήτρης Σαραβάκος, όταν πρωτοέπαιξε στον Πανιώνιο σε ένα αγώνα στην Νέα Σμύρνη κόντρα στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης (είχε μπει αλλαγή) πήγε να κτυπήσει κόρνερ και αντί για την μπάλα κτύπησε το σημαιάκι. Αυτά για παράδειγμα στα νέα κορίτσια της ποδοσφαιρικής ομάδας της Αργολίδας που δεν θα πρέπει να το βάλουν κάτω, αν αντί για μπάλα βρουν …αέρα, ή την πετύχουν με το καλάμι. Η προσπάθεια θα τις βελτιώσει. Για την ώρα αξίζουν τα συγχαρητήρια στις νέες αθλήτριες του Αργολικού ποδοσφαίρου και ασφαλώς στην ΕΠΣΑ και στον ακάματο και πάντα φιλόδοξο πρόεδρό της, τον Γιάννη Αποστολόπουλο που τους δίνει αυτή την ευκαιρία και βρίσκεται πάντα κοντά τους στις προπονήσεις και ότι δήποτε συμβεί. Μπράβο στα κορίτσια μας!