ΣΧΟΛΙΟ: Η εγκληματικότητα των πολιτών

Παραπονούνται και διαμαρτύρονται οι πολίτες, όλων των Περιφερειακών Ενοτήτων της Πελοποννήσου, για την αυξημένη εγκληματικότητα και παραβατικότητα που εμφανίζουν οι Ρομά και οι παράνομοι μετανάστες. Με διαβήματα και δικηγόρους ζητάνε από την αστυνομία και τους εισαγγελείς να τους λυτρώσουν από την ανασφάλεια και τον φόβο που έχει κατοικήσει μόνιμα στην ψυχή τους. Προφανώς αγνοούν ότι αστυνομικοί και δικαστικοί έχουν πέσει θύματα κλοπών και έχουν βρει τα σπίτια τους παραβιασμένα, χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα. Ακόμη και το κτήριο των Δικαστηρίων παραβιάσθηκε από «ευπαθείς» που νόμιζαν ότι θα βρουν χρήματα μέσα.

Διαμαρτύρονται ακόμη οι πολίτες γιατί δεν τηρείται κανένας υγειονομικός κανονισμός και τα παιδιά τους κολλάνε ψείρες ενώ οι συγγενείς τους πεθαίνουν από ελονοσία και ηπατίτιδα, ασθένειες που μας ξανάφεραν οι «ευπαθείς».

Θυμώνουν οι πολίτες γιατί βλέπουν να ξεφυτρώνουν δίπλα τους οικισμοί αυθαιρέτων, χωρίς υποδομές για τα ανθρώπινα λύματα και παραγκογειτονιές από τσίγκους και πλαστικά που συνδέονται χωρίς μέτρα ασφαλείας με τις κολώνες της ΔΕΗ.

Απελπίζονται όταν τα μηχανάκια και τα Ι.Χ. που οδηγούν τα βαποράκια και τα πρεζόνια, περνάνε κατά δεκάδες μπροστά από τα παράθυρά τους κουβαλώντας ερείπια με μορφή ανθρώπων ή τους αυριανούς θύτες των δικών τους παιδιών.

Πνίγονται κυριολεκτικά, σαν αναπνέουν τα τοξικά αέρια από τα καμένα καλώδια που τα λιώνουν για να πάρουν τον χαλκό και να τον πουλήσουν έχοντας αφήσει χωρίς ρεύμα, πομώνες, ανεμομείκτες, ακόμη και τον προαστιακό.

Οι συσκέψεις και οι οργανωμένες καταδρομές δεν φέρνουν αποτελέσματα. Τα ναρκωτικά, η επίλυση των διαφορών με τα όπλα, ο τσαμπουκάς εις βάρος όσων διαμαρτύρονται δεν λιγοστεύουν. Αντιθέτως αυξάνονται!

Πληρώνουμε με υψηλό τίμημα την επί χρόνια αδιαφορία μας «στα μικρά» και την ανοχή μας «στα μεγάλα». Χρυσοπληρώνουμε το αγκάλιασμα και τη συναλλαγή κάποιων πολιτικών, των δήθεν ευαίσθητων δημοκρατών και των αριστερούληδων της Νέας Δημοκρατίας που αρνούνται να τηρήσουν τον όρκο που δίνουν όταν αναλαμβάνουν καθήκοντα ως λειτουργοί της Πολιτείας… κατ’ εντολή μας.

Τελικώς, οι εγκληματίες… κατά της ράτσας… κατά της κοινωνίας… κατά των παιδιών μας… είμαστε εμείς.

Και ίσως μας αξίζει η τιμωρία που μας επιβάλλεται με την ατιμωρησία …των ευπαθών!

Ε.Π.ΜΟΝΟΣ