Του Κώστα Πρώιμου
Και λεφτά υπάρχουν και λύσεις… Όμως, όταν εναποθέτουμε την τύχη μας στον κάθε
τυχάρπαστο, βαφτίζοντάς τον ως βουλευτή
με την ψήφο μας ; Ποιος μας φταίει; Ο Ρουβάς που θα ερμηνεύσει Άξιον Εστί; Η ο
«γάτος» ο Ψινάκης, που τα «μίντια» με την εις άτοπον επαγωγή, απεφάνθησαν ότι είναι άντρακλας; Ας κοιταχτούμε όλοι μας στον καθρέφτη ….
Ποιος από εμάς, θα εμπιστευόταν την πιστωτική του κάρτα, σε κάποιον άγνωστο, έστω και για ένα λεπτό της ώρας; …Τότε γιατί αναθέτουμε αβίαστα και αλόγιστα, την διαχείριση της ζωής και της καθημερινότητάς μας σε τρίτους; Σε ένα συνονθύλευμα, που αποτελείται από δήθεν λαϊκούς εκπρoσώπους (βουλευτές) που υποτίθεται, ότι πρωταρχικός τους σκοπός (νυχθημερόν παρακαλώ), είναι η προάσπιση των συμφερόντων και η βελτίωση της ποιότητας της ζωής, των κατοίκων ανά την ελληνική επικράτεια;
Όχι, δεν είμαστε χειριστές μπουλντόζας, με πρόθεση να ισοπεδώσουμε ό,τι βάλουμε στο μάτι… Υπάρχουν οι εξαιρέσεις και μέσα στο Κοινοβούλιο…
Ο ρόλος τους όμως, είναι ολίγον άχαρος, διότι απλούστατα επιβεβαιώνουν τον κανόνα… Μέχρι εκεί… Τι συμβαίνει σε τούτη τη χώρα; Τα ηλεκτρονικά συστήματα των τραπεζών «δυσλειτουργούν» τις τελευταίες ημέρες και οι συνταξιούχοι έχουν κατατρομοκρατηθεί… Το καλά σκηνοθετημένο έργο, που ακόμη και ο Πέδρο Αλμοδοβάρ θα ζήλευε σε πολλά τεχνικά ζητήματα, (αν και το σενάριο ταιριάζει περισσότερο, στην σκηνοθετική ιδιοσυγκρασία του Ταραντίνο), εξακολουθεί να συναρπάζει τα Μ.Μ.Ε ολόκληρου του πλανήτη… «Στο ένα χέρι το μνημόνιο, στο άλλο χέρι το μπεγλέρι» και όλοι εμείς, να ζούμε και να αναπνέουμε με την εμετοσακούλα (που επιβάλλει το πολύ μπεγλέρισμα) μονίμως στην τσέπη μας… Οι καλοί Αριστεροί, οι κακοί Δεξιοί και τούμπαλιν… Οι αναρχο-αυτόνομοι, οι αντιεξουσιαστές και οι ακροδεξιοί… Για καθίστε ρε παιδιά… Δουλειά δεν έχει ο διάβολος …Που ήσασταν όλοι εσείς, μέχρι και πριν από πέντε χρόνια;
Τις ημέρες που ο κάθε «ανιψούλης», έμπαινε σε μια τράπεζα καθάριζε στο άψε-σβήσε τουλάχιστον μια «τριακοσάρα» για «στεγαστικούς» λόγους, που όμως στην πορεία γινότανε δεκάμετρο φουσκωτό, Σαντορίνη κάθε τρεις και λίγο, με την πρώην «ψόφια» και νυν -μοντέλα της γειτονιάς και την παρέα της; Ε; Όταν κόστιζε η τζούρα του φραπέ πέντε ευρώ, φώναζε κανείς; Όταν τα μισά δεκαπεντάχρονα της χώρας, στηνόντουσαν με τις ώρες σχεδόν κάθε βράδυ, έξω από τα νυχτερινά μαγαζιά της παραλιακής στην Πρωτεύουσα και όχι μόνο, κάνοντας θεό τον κάθε άξεστο ψευτο-μπράβο και πορτιέρη, μπας και τα λυπηθεί και τα μπάσει μέσα, για να τους «φάει» τα αυτιά το «ταρατατζούμ» μέχρι το πρωί, πληρώνοντας δεκαπέντε ευρώ το ποτό, μιλούσε κανείς;
Που βόσκανε οι αρμόδιοι κρατικοί λειτουργοί τότε; Για εκείνες τις ημέρες λέμε… Όταν μέχρι και οι τσοπάνηδες (για να μην αναλύσουμε τα πάντα) είχαν πιστέψει, ότι έπαιζαν στο… χρηματιστήριο… Ναι, σε εκείνη την περίοδο αναφερόμαστε… Όταν σχεδόν όλοι σε τούτη την γωνιά της γης, πίστεψαν ότι θα γίνουν σε μια νύχτα πλούσιοι… Ξεχάσαμε κιόλας;
Όταν ουδείς ενδιαφερότανε για κανένα και για τίποτα; Τώρα μας έχει πιάσει ο πόνος, για όλους και για όλα; Ασφαλώς και λεφτά υπάρχουν, που θα τα ζήλευε σε όγκο και μηδενικά, (πολλά μηδενικά) ακόμη και ο θρυλικός Σκρουτζ- Μακ- Ντακ… Και βεβαίως πολλοί γνωρίζουν που βρίσκονται… Αν πραγματικά ενδιαφερόμαστε, να τελειώσει η εφιαλτική διαδρομή της χώρας, με το τρενάκι στον λαβύρινθο του τρόμου, τότε θα δημιουργήσουμε πραγματικά και «ακομπλεξάριστα» κίνητρα, ώστε το χρήμα, να γυρίσει στην Ελλάδα… Ξεχάστε τις κομματικές ιδεοληψίες, από όποιον πολιτικό χώρο και αν προέρχονται και παραμερίστε τα αισθήματα περί δικαίου και τιμωρίας που περίτεχνα δημιουργούν…
Κανείς μα κανείς, δεν πρόκειται να γυρίσει πίσω στην πιάτσα χρήμα, αν δεν του βγάλετε από το κεφάλι δύο πράγματα: Α) ότι θα του τα πάρετε. Β) ότι θα τον τιμωρήσετε με …χειροπέδες…
Διαβεβαιώστε λοιπόν όλους τους αρχικλέφτες, ότι θα κάνουν επενδύσεις άφοβα εδώ στην Ελλάδα… Και σε μερικούς μήνες, όλα θα επανεκκινήσουν … Η οικοδομή θα πάρει μπρος, η καφεστίαση ομοίως, ο τουριστικός και ο εμπορικός κλάδος ναι, δημιουργώντας ένα ντόμινο που θα ανεβάσει σταδιακά (όπως αναγράφεται και στα σχετικά βιβλιαράκια του σχολείου), μισθούς και ΑΕΠ…
Αν πάλι όλα αυτά, που προαναφέραμε, σαν πέφτουν κάπως βαριά και ακατόρθωτα, αφού ενδεχομένως κλονίζουν τον διακαή σας πόθο, που προφανώς αποτελεί η μαύρη κωμωδία με τίτλο : ΚΑΘΑΡΣΙΣ, μην σκιάζεστε… Αν αυτό πραγματικά θέλετε, τότε χτίστε εκατοντάδες φυλακές μέσω ΕΣΠΑ, ώστε να χωρέσουμε μέσα όλοι…(Ιφ γιου νόου γουάτ άι μιν)…
Ποιος από εμάς, θα εμπιστευόταν την πιστωτική του κάρτα, σε κάποιον άγνωστο, έστω και για ένα λεπτό της ώρας; …Τότε γιατί αναθέτουμε αβίαστα και αλόγιστα, την διαχείριση της ζωής και της καθημερινότητάς μας σε τρίτους; Σε ένα συνονθύλευμα, που αποτελείται από δήθεν λαϊκούς εκπρoσώπους (βουλευτές) που υποτίθεται, ότι πρωταρχικός τους σκοπός (νυχθημερόν παρακαλώ), είναι η προάσπιση των συμφερόντων και η βελτίωση της ποιότητας της ζωής, των κατοίκων ανά την ελληνική επικράτεια;
Όχι, δεν είμαστε χειριστές μπουλντόζας, με πρόθεση να ισοπεδώσουμε ό,τι βάλουμε στο μάτι… Υπάρχουν οι εξαιρέσεις και μέσα στο Κοινοβούλιο…
Ο ρόλος τους όμως, είναι ολίγον άχαρος, διότι απλούστατα επιβεβαιώνουν τον κανόνα… Μέχρι εκεί… Τι συμβαίνει σε τούτη τη χώρα; Τα ηλεκτρονικά συστήματα των τραπεζών «δυσλειτουργούν» τις τελευταίες ημέρες και οι συνταξιούχοι έχουν κατατρομοκρατηθεί… Το καλά σκηνοθετημένο έργο, που ακόμη και ο Πέδρο Αλμοδοβάρ θα ζήλευε σε πολλά τεχνικά ζητήματα, (αν και το σενάριο ταιριάζει περισσότερο, στην σκηνοθετική ιδιοσυγκρασία του Ταραντίνο), εξακολουθεί να συναρπάζει τα Μ.Μ.Ε ολόκληρου του πλανήτη… «Στο ένα χέρι το μνημόνιο, στο άλλο χέρι το μπεγλέρι» και όλοι εμείς, να ζούμε και να αναπνέουμε με την εμετοσακούλα (που επιβάλλει το πολύ μπεγλέρισμα) μονίμως στην τσέπη μας… Οι καλοί Αριστεροί, οι κακοί Δεξιοί και τούμπαλιν… Οι αναρχο-αυτόνομοι, οι αντιεξουσιαστές και οι ακροδεξιοί… Για καθίστε ρε παιδιά… Δουλειά δεν έχει ο διάβολος …Που ήσασταν όλοι εσείς, μέχρι και πριν από πέντε χρόνια;
Τις ημέρες που ο κάθε «ανιψούλης», έμπαινε σε μια τράπεζα καθάριζε στο άψε-σβήσε τουλάχιστον μια «τριακοσάρα» για «στεγαστικούς» λόγους, που όμως στην πορεία γινότανε δεκάμετρο φουσκωτό, Σαντορίνη κάθε τρεις και λίγο, με την πρώην «ψόφια» και νυν -μοντέλα της γειτονιάς και την παρέα της; Ε; Όταν κόστιζε η τζούρα του φραπέ πέντε ευρώ, φώναζε κανείς; Όταν τα μισά δεκαπεντάχρονα της χώρας, στηνόντουσαν με τις ώρες σχεδόν κάθε βράδυ, έξω από τα νυχτερινά μαγαζιά της παραλιακής στην Πρωτεύουσα και όχι μόνο, κάνοντας θεό τον κάθε άξεστο ψευτο-μπράβο και πορτιέρη, μπας και τα λυπηθεί και τα μπάσει μέσα, για να τους «φάει» τα αυτιά το «ταρατατζούμ» μέχρι το πρωί, πληρώνοντας δεκαπέντε ευρώ το ποτό, μιλούσε κανείς;
Που βόσκανε οι αρμόδιοι κρατικοί λειτουργοί τότε; Για εκείνες τις ημέρες λέμε… Όταν μέχρι και οι τσοπάνηδες (για να μην αναλύσουμε τα πάντα) είχαν πιστέψει, ότι έπαιζαν στο… χρηματιστήριο… Ναι, σε εκείνη την περίοδο αναφερόμαστε… Όταν σχεδόν όλοι σε τούτη την γωνιά της γης, πίστεψαν ότι θα γίνουν σε μια νύχτα πλούσιοι… Ξεχάσαμε κιόλας;
Όταν ουδείς ενδιαφερότανε για κανένα και για τίποτα; Τώρα μας έχει πιάσει ο πόνος, για όλους και για όλα; Ασφαλώς και λεφτά υπάρχουν, που θα τα ζήλευε σε όγκο και μηδενικά, (πολλά μηδενικά) ακόμη και ο θρυλικός Σκρουτζ- Μακ- Ντακ… Και βεβαίως πολλοί γνωρίζουν που βρίσκονται… Αν πραγματικά ενδιαφερόμαστε, να τελειώσει η εφιαλτική διαδρομή της χώρας, με το τρενάκι στον λαβύρινθο του τρόμου, τότε θα δημιουργήσουμε πραγματικά και «ακομπλεξάριστα» κίνητρα, ώστε το χρήμα, να γυρίσει στην Ελλάδα… Ξεχάστε τις κομματικές ιδεοληψίες, από όποιον πολιτικό χώρο και αν προέρχονται και παραμερίστε τα αισθήματα περί δικαίου και τιμωρίας που περίτεχνα δημιουργούν…
Κανείς μα κανείς, δεν πρόκειται να γυρίσει πίσω στην πιάτσα χρήμα, αν δεν του βγάλετε από το κεφάλι δύο πράγματα: Α) ότι θα του τα πάρετε. Β) ότι θα τον τιμωρήσετε με …χειροπέδες…
Διαβεβαιώστε λοιπόν όλους τους αρχικλέφτες, ότι θα κάνουν επενδύσεις άφοβα εδώ στην Ελλάδα… Και σε μερικούς μήνες, όλα θα επανεκκινήσουν … Η οικοδομή θα πάρει μπρος, η καφεστίαση ομοίως, ο τουριστικός και ο εμπορικός κλάδος ναι, δημιουργώντας ένα ντόμινο που θα ανεβάσει σταδιακά (όπως αναγράφεται και στα σχετικά βιβλιαράκια του σχολείου), μισθούς και ΑΕΠ…
Αν πάλι όλα αυτά, που προαναφέραμε, σαν πέφτουν κάπως βαριά και ακατόρθωτα, αφού ενδεχομένως κλονίζουν τον διακαή σας πόθο, που προφανώς αποτελεί η μαύρη κωμωδία με τίτλο : ΚΑΘΑΡΣΙΣ, μην σκιάζεστε… Αν αυτό πραγματικά θέλετε, τότε χτίστε εκατοντάδες φυλακές μέσω ΕΣΠΑ, ώστε να χωρέσουμε μέσα όλοι…(Ιφ γιου νόου γουάτ άι μιν)…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου