Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2015

Ο Κώστας Καράπαυλος γράφει για τους Ναυπλιώτες Μνημονιακούς, Αντιμνημονιακούς και Νεομνημονιακούς

Η αναζήτηση είναι στοιχείο της προσωπικότητας του Κώστα Καράπαυλου
Αν μου ζητούσε κάποιος να του περιγράψω πολιτικά τον γνωστό Ναυπλιώτη δικηγόρο, Κώστα Καράπαυλο, θα τον σκιαγραφούσα με 5 λέξεις. Δημοκράτης, Αριστερός, Τοπικιστής, Ανοιχτόμυαλος και Έντιμος. (Υπό προϋποθέσεις, οι χαρακτηρισμοί αυτοί μπορούν να θεωρηθούν θετικοί ή και αρνητικοί).
Ο Κώστας Καράπαυλος, είναι από τους ανθρώπους που, το κρατούν σύστημα της αριστεράς και της δεξιάς συνοδοιπορίας δεν θέλησε να αξιοποιήσει. Ήταν παραπάνω ανατρεπτικός απ’ ότι άντεχαν.
Στις αυτοδιοικητικές του εξετάσεις, πέρασε με άριστα την θεωρία, πήρε τη βάση στην προσωπική συνέντευξη και κόπηκε στην πρακτική άσκηση. Στις κομματικές του εξετάσεις, καμάρωνε όταν καβαλούσε το 2 και έφτανε το 4. Στην Κοινωνική του παρουσία, εσείς που με διαβάζετε είσθε πιο αρμόδιοι για να τον βαθμολογήσετε.
Τα τελευταία χρόνια, εκφράζει τα εσώψυχά του γράφοντας κείμενα ξεχωριστού ενδιαφέροντος (πάντοτε) και ευστοχίας (τις περισσότερες φορές).
Από την τελευταία του ανάρτηση που έχει ως τίτλο «Αναπλιώτες «μνημονιακοί», «νεομνημονιακοί» και «αντιμνημονιακοί», αντιγράφω και παραθέτω …το «δια ταύτα». Το κάνω για δύο λόγους. 
Πρώτον, γιατί συμφωνώ απολύτως  και δεύτερον γιατί σπάνια ένας «αριστερός-προοδευτικός-δημοκράτης», καταλήγει σε ένα «δια ταύτα της προκοπής».


Διαβάστε τον επίλογο του κειμένου και αν θέλετε να διαβάσετε και ολόκληρο το κείμενο ανατρέξτε στην μηχανή αναζήτησης που χρησιμοποιείτε και καλέστε το blog, Αιρετικές απόψεις για το Ναύπλιο.
Να και ο επίλογος που σας υποσχέθηκα:

«…Απαιτείται αλλαγή νοοτροπιών.
Δεν θα βρεθεί κανείς για να μας σώσει.
Η κοινωνία πρέπει να ενεργοποιηθεί και να συμμετάσχει. Να αρχίσουμε όλοι μαζί να κάνουμε πράγματα για τον τόπο και τους αδύναμους.
Και να αλλάξουμε πρότυπα ζωής. Να ονειρευτούμε ότι ένας άλλος κόσμος με άλλες αξίες είναι δυνατός.
Και να δώσουμε προτεραιότητα στο κοινωνικό εθελοντισμό, στην αλληλεγγύη. Να ξαναδώσουμε στην έννοια της εργασίας την κοινωνική της διάσταση. Οχι. Δεν εργαζόμαστε για να πάρουμε σύνταξη όσο το δυνατόν πιο νωρίς. Για άλλους λόγους δουλεύουμε. Και για τον εαυτό μας και την οικογένειά μας, αλλά και για την κοινωνία. Για "προκοπή" μίλησε ο ποιητής. Και η λέξη προκοπή έχει τον κόπο συνθετικό της στοιχείο
Να προσπαθήσουμε να δώσουμε λύσεις στα καθημερινά προβλήματα με τη συμμετοχή μας. Ουδείς θα μας λύσει το πρόβλημα της τριστέτσας, αλλά υπάρχουν παραδείγματα εμπνευσμένων αγροτών που πήγαν τα πράγματα ένα βήμα μπροστά. Τι να μας πει ο Υπουργός Γεωργίας Χατζηγάκης (που τον θυμήθηκα) ή ο Αποστόλου τώρα.
Να δώσουμε βαρύτητα στην κοινωνική οικονομία για δουλειές στους νέους.
Να  δούμε το πως θα προωθήσουμε την πράσινη οικονομία.
Να σεβαστούμε την επιχειρηματικότητα και να μην την πετροβολάμε.
Προτεραιότητα στον πολιτισμό και την πραγματική εκπαίδευση.
Μόνον αυτοί που υποστηρίζουν όλα αυτά είναι αντιμνημονιακοί χωρίς εισαγωγικά
Αυτό και άλλα πολλά, που τα γράφω χρόνια τώρα πιστεύω ακραδάντως.
Γίνεται;
Χλωμό».
Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Δεν υπάρχουν σχόλια: