Τον συναντήσαμε μέσα στο κρύο υπό ψιλόβροχο να βολτάρει
με το αναπηρικό του καροτσάκι… «Μπαρουτοκαπνισμένος όντας» και «τσακισμένος»
από μοίρα βαριά… Έχασε το πόδι του από τον διαβήτη και έκτοτε η ζωή του άλλαξε…
όπως και η συμπεριφορά των δικών του ανθρώπων απέναντι του …
Διαβάστε τα όσα μας είπε, για την δύσκολη πραγματικότητα
την οποία βιώνει καθηλωμένος στο αμαξίδιό του, ο Ναυπλιώτης Δημήτρης Δημητρίου…
«Στην Ελλάδα
οι Έλληνες δεν αλληλοβοηθιόνται…. Από
την στιγμή που έχασα το πόδι μου, όλοι
μου έχουν γυρίσει την πλάτη… Δεν με
βοηθάει κανείς… Τα βγάζω πέρα, διαμένοντας σε ένα δωματιάκι στην Πρόνοια… Κάποτε
ήμουν ψαράς και έβγαζα ψάρια στην Λοταρία… Μετά με «χτύπησε» άγρια ο διαβήτης
και όλα χάθηκαν… Πώς να ζήσεις με τριακόσια ογδόντα τέσσερα ευρώ το μήνα; Τι να
κάνω ρε παιδιά; Να δηλώσω πρόσφυγας για να έχω μια καλύτερη αντιμετώπιση; Με
την αντιμετώπιση που εισπράττω είναι σαν να μου ακρωτηριάζουν το πόδι κάθε
μέρα».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου