ΑΡΘΡΟ: Μπες… μπομπές… αποπομπές

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Είναι κλασσική η διαδρομή. Ένα συστημικό κόμμα ζητά να διαχειριστεί την εξουσία. Ο λαός (ο οποίος κάνει πάντοτε τις σωστές επιλογές), συνήθως δεν ζητάει το πρόγραμμα του κόμματος, ούτε ενδιαφέρεται να μάθει τις πηγές χρηματοδότησης, το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής και τις ρήτρες καλής εκτελέσεως. Περιορίζεται στην σκέψη «θα έχω τους δικούς μου ανθρώπου στα πράγματα» ή «σε καταψηφίζω για να σου δείξω εγώ». Έτσι, δια της ψήφου του, λέει …«μπες».

Τα στελέχη του κόμματος «που μπαίνει» εκλαμβάνουν την άδεια εισόδου που τους έχει δοθεί «υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, που υποσχέθηκαν στον λαό», ως …ελευθέρας. Ακυρώνουν τις όποιες προεκλογικές υποσχέσεις είχαν δώσει, χωρίς ντροπή, και δημιουργούν νέες -δικές τους- προϋποθέσεις άσκησης της εξουσίας. Πολλές από αυτές τις επιλογές, αποδεικνύονται λοβιτούρες. Αυτές τις ντροπιαστικές πράξεις, ο λαός μας τις ονομάζει οι «μπομπές».

Συνήθως, τα στελέχη των συστημικών κομμάτων δεν υπερβαίνουν το μέτρο διαφθοράς που ανέχεται ο λαός. Όταν όμως το υπερβούν, σε ποσότητα ή ένταση, τότε.. έρχονται οι «αποπομπές». Για παράδειγμα:

«Είπαμε να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό του αλλά όχι και 500 εκατομμύρια», είπε ο Αντρέας Παπανδρέου και έδιωξε τον Διοικητή της ΔΕΗ.

«Δεν επιτρέπεται ο Ειδικός Σύμβουλος του Πρωθυπουργού να αποκαλεί τα Σκόπια ως Μακεδονία», είπε ο Γιώργος Παπανδρέου και έδιωξε τον Ειδικό του Σύμβουλο Γρ. Βαλλιανάτο.

«Ε, όχι και να παραπέμπεται για παιδεραστία», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και έδιωξε τον τ. βουλευτή Κέρκυρας, Ν. Γεωργιάδη.

Η κυβέρνηση της πρώτης φοράς αριστερά, (αναφέρομαι στην συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ) το άλλαξε το σύστημα.

Και πρόγραμμα μας διάβασε, αυτό της Θεσσαλονίκης, και κοστολόγηση μας έκανε λέγοντας ότι θα βρει τα χρήματα από την πάταξη της φοροδιαφυγής, και ρήτρες καλής εκτελέσεως μας έδωσε λέγοντας θα σκίσω το μνημόνιο και θα καταργήσω τους εφαρμοστικούς νόμους με  ένα νόμο. Εις εγγύηση μας κατέθεσε «το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς». Έτσι κέρδισε το «μπες».

Η κυβέρνηση Τσίπρα εφάρμοσε το πρόγραμμά της καινοτόμα και διαδραστικά. Με βάση την αρχή της πολιτικής ορθότητας, ερμήνευσε τα όχι των Ελλήνων ως ναι. Την αδυναμία πληρωμής άλλων φόρων ως επιθυμία για ακόμη περισσότερους φόρους. Την αγωνία μας για την φυγή των παιδιών μας στην Ευρώπη σε εντολή ανεξέλεγκτης εισόδου λαθρομεταναστών με παροχή «πλήρους σέρβις» και μάλιστα εμπλουτισμένους με κορυφαίους τζιχαντιστές.

Ούτε λοβιτούρες δέχονται οι κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ. Ο υπουργός, που ξέχασε να δηλώσει κάποια εκατομμύρια …δεν ήταν παράνομος. Για την ηθική πίεση που δέχτηκε, ανταμείφθηκε με μια παράταση προθεσμίας, και τροπολογία του κανονισμού της Βουλής, που τα ταχτοποίησαν όλα. Η άλλη, που έβγαλε τα λεφτά της έξω, την παραμονή επιβολής περιορισμών στις αναλήψεις των καταθέσεων, κέρδισε μια μόνιμη θέση στην κρατική τηλεόραση με αντικείμενο την διδασκαλία ηθικών κανόνων διακυβέρνησης. Όσον αφορά τα κορυφαία τους στελέχη που πιάστηκαν στα πράσα να διορίζουν συγγενείς και φίλους, μας ξεκαθάρισαν ότι …«πολύ καλά κάνανε». Έτσι, μας σκέπασε τις «μπομπές».

Τα παλαιά συστημικά κόμματα, είχαν μάθει «να καίνε τις ασφάλειες για να σωθεί ο πίνακας». Είχαν καθιερώσει τις αποπομπές. Έτσι παρέτειναν την παραμονή τους και την εναλλαγή τους στην εξουσία. Το συνεταιριστικό συστημικό κόμμα που κυβερνά, «δεν καίει τους υπουργούς του», δεν κάνει αποπομπές. Έτσι όμως, οδεύει για να καεί ολόκληρο. Και για να το πούμε με εκλογικούς όρους, τα τρία κόμματα που συγκυβερνούν θα αντιμετωπισθούν από τον λαό με αποπομπές!

Και μετά;

Μετά… η ιστορία, θα αρχίσει πάλι από την αρχή…