 |
| Κώστας Πρώιμος |
Παραπονιούνται ακόμη και κατά την διάρκεια του ύπνου τους... Σαν τα μικρά κακομαθημένα παιδιά, που κλαίνε πεισματικά μέχρι να βρεθεί το
ενήλικο "θύμα" για να τους ανεβάσει το παντελονάκι…. Ορέγονται και σχεδιάζουν
πραξικοπήματα εν μέσω πρέφας και κουτσομπολιού στα καφενεία… Ποία όμως η
τραγική αντίφαση που αναδεικνύεται μέσα από την επαναστατική διάθεση των πάλαι
ποτέ ανθυποκομπάρσων, μιας οικονομικο-πολιτικής παρωδίας; Οι περισσότεροι από τους
εντόνως διαμαρτυρόμενους, παραμένουν
περίτεχνα οι ευνοούμενοι , ενός πολυσχιδούς καθεστώτος, που αρνείται πεισματικά να «σπάσει»…
Κλαυθμός και οδυρμός… Γιατί η σύνταξη πήγε στα χίλια πεντακόσια ευρώ, ενώ ήταν
δυόμιση χιλιάρικα προ μνημονίων… Γενικός ξεσηκωμός… γιατί οι κοινωνικές
συνθήκες δεν επιτρέπουν την πώληση ενός κομματιού ξερής γης έναντι πολλών
εκατομμυρίων ευρώ…
Δυσαρέσκεια και θυμός… Γιατί η νομενκλατούρα της Ευρώπης, δεν αποτελείται από τίποτα κοροϊδάρες του χεριού μας, έχοντας αποδείξει τα τελευταία χρόνια σε όλους μας εμπράκτως πως: «τέρμα τα δίφραγκα με τελικό αποδέκτη τα κωλόμπαρα και τα μπουζουξίδικα… Χρειάζεστε δανεικά για να την βγάλετε; Βεβαίως… αλλά με όρους σκληρούς και απαράβατους…» Δεμένοι πισθάγκωνα πεσμένοι ανάσκελα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο στη μέση του πουθενά, έχοντας τον επαγγελματία δολοφόνο απέναντι μας με το πιστόλι του γεμάτο, βρυχόμαστε σαν σκύμνοι… «Δεν θα λυθώ ρε; Τότε Θα δεις τι θα πάθεις"! Το «αυτοπαραμύθιασμα του «ψευτονταή» σε όλο του το μεγαλείο… Δήθεν πατριωτικές κορώνες και παπάρια μάντολες… Όταν οι εννέα στους δέκα επί του απολύτου δικομματισμού, παρακαλούσαν δίνοντας «γη και ύδωρ», φιλώντας «κατουρημένες» υπουργικές ποδιές, ώστε ο κανακάρης να υπηρετήσει το στράτευμα αν είναι δυνατόν και εντός της οικίας του… Μας φταίνε οι πρόσφυγες, μας φταίνε οι λαθρομετανάστες… Όταν κλέβαμε όλοι μαζί την εφορία, δηλαδή τους ίδιους μας τους εαυτούς, ήταν ωραία… Όταν τα «τριτοξαδερφάκια» μας άδειαζαν τα Κρατικά Ταμεία με την ανοχή μας, όλα καλά… Ακόμη και σήμερα, τα ίδια ισχύουν… Οι λίγοι που συνωστίζονται στην λεπτή κορυφή της φοροδιαφυγής και της αλητείας, οι γεννημένοι παραδόπιστοι, όταν εμφανίζονται παρέα με τους «αυλικούς» τους σε ένα δημόσιο χώρο, αρχίζουν όλοι να τους κάνουν τεμενάδες… « Ήρθε ο κύριος τάδε με την όμορφη συνοδεία του και άφησε χίλια ευρώ στην ταβέρνα»... Πω-πω τι κυμπάρης! Τι κύριος! Και πανηγυρίζεις ως ηλίθιος…. Αφού ρε χαϊβάνι, αυτός είναι που σε «μαδάει» έμμεσα και άμεσα κάθε μέρα! Αυτός, που είναι έξω και πάνω από το σύστημα, το οποίο όμως ελέγχει ολοκληρωτικά… (Σταματάω εδώ για ευνόητους λόγους…)
Δυσαρέσκεια και θυμός… Γιατί η νομενκλατούρα της Ευρώπης, δεν αποτελείται από τίποτα κοροϊδάρες του χεριού μας, έχοντας αποδείξει τα τελευταία χρόνια σε όλους μας εμπράκτως πως: «τέρμα τα δίφραγκα με τελικό αποδέκτη τα κωλόμπαρα και τα μπουζουξίδικα… Χρειάζεστε δανεικά για να την βγάλετε; Βεβαίως… αλλά με όρους σκληρούς και απαράβατους…» Δεμένοι πισθάγκωνα πεσμένοι ανάσκελα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο στη μέση του πουθενά, έχοντας τον επαγγελματία δολοφόνο απέναντι μας με το πιστόλι του γεμάτο, βρυχόμαστε σαν σκύμνοι… «Δεν θα λυθώ ρε; Τότε Θα δεις τι θα πάθεις"! Το «αυτοπαραμύθιασμα του «ψευτονταή» σε όλο του το μεγαλείο… Δήθεν πατριωτικές κορώνες και παπάρια μάντολες… Όταν οι εννέα στους δέκα επί του απολύτου δικομματισμού, παρακαλούσαν δίνοντας «γη και ύδωρ», φιλώντας «κατουρημένες» υπουργικές ποδιές, ώστε ο κανακάρης να υπηρετήσει το στράτευμα αν είναι δυνατόν και εντός της οικίας του… Μας φταίνε οι πρόσφυγες, μας φταίνε οι λαθρομετανάστες… Όταν κλέβαμε όλοι μαζί την εφορία, δηλαδή τους ίδιους μας τους εαυτούς, ήταν ωραία… Όταν τα «τριτοξαδερφάκια» μας άδειαζαν τα Κρατικά Ταμεία με την ανοχή μας, όλα καλά… Ακόμη και σήμερα, τα ίδια ισχύουν… Οι λίγοι που συνωστίζονται στην λεπτή κορυφή της φοροδιαφυγής και της αλητείας, οι γεννημένοι παραδόπιστοι, όταν εμφανίζονται παρέα με τους «αυλικούς» τους σε ένα δημόσιο χώρο, αρχίζουν όλοι να τους κάνουν τεμενάδες… « Ήρθε ο κύριος τάδε με την όμορφη συνοδεία του και άφησε χίλια ευρώ στην ταβέρνα»... Πω-πω τι κυμπάρης! Τι κύριος! Και πανηγυρίζεις ως ηλίθιος…. Αφού ρε χαϊβάνι, αυτός είναι που σε «μαδάει» έμμεσα και άμεσα κάθε μέρα! Αυτός, που είναι έξω και πάνω από το σύστημα, το οποίο όμως ελέγχει ολοκληρωτικά… (Σταματάω εδώ για ευνόητους λόγους…)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου