ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Ήταν μοναδική και ξεχωριστή!

Ο Ιπποκράτης Δάκογλου, την φρόντιζε ...και μετά το τέλος!

Κυριακή βράδυ, με φώναξε και μου είπε, βγάζοντας την μάσκα οξυγόνου: «Κουράστηκα Πολύδωρε, αφήστε με να φύγω».

Της χαμογέλασα, την αγκάλιασα, την φωτογράφησα, της είπα ότι λέει σαχλαμάρες, την φίλησα και έφυγα για το Ναύπλιον. Δύο ημέρες μετά κατάλαβα πως …η μεγάλη θλίψη που ήρθε ήταν για τον πατέρα μου. Δεν τον είχα ξαναδεί δακρυσμένο.

Κρητικοπούλα (από τον Γερακάρη Ρεθύμνου), Μάννα (έφερε στη ζωή 4 παιδιά), Σύζυγος (στήριξε τον άντρα της σε πολύ δύσκολες καταστάσεις).

Ελληνίδα! Με καμένο χωριό και σπίτι. Με εκτελεσμένο τον πατέρα της από τους κατακτητές. Με άποψη και παρουσία στους αγώνες του παιδιού της και των συναγωνιστών του.

Εξ ενστίκτου γνώριζε να καθοδηγεί, να προστατεύει, να τιμωρεί, να ανταμείβει. Ήξερε να ανατρέφει παιδιά και να κρατά δεμένη την οικογένεια. Και όλα αυτά χωρίς να παρακολουθήσει σχολές γονέων και να μαθητεύσει σε αμερικανοφερμένα -παρά φύση- προγράμματα.

Με αρχές λαμπερές. Να αγαπώ την Πατρίδα. Να είμαι δεμένος με τα αδέλφια μου. Να μην είμαι τεμπέλης. Να μην αδικήσω συνειδητά. Να μην κάνω το χρήμα σκοπό. Να είμαι ευγενής με τις γυναίκες…

Αν και για μένα ήτανε μοναδική και ξεχωριστή, ίσως να την τιμώ περισσότερο λέγοντας πως «ήταν μια τυπική Ελληνίδα Μάννα». Σαν και αυτές που γέννησαν όλους εκείνους τους ξεχωριστούς, που νοιώθουν το βάρος της ευθύνης «να είσαι γεννημένος Έλλην»! 

(το έγραψα με αφορμή την σημερινή επέτειο) Π.Ι.Δ.