ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ: Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη

Έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κανείς, τα όσα συμβαίνουν στον Δήμο Ερμιονίδας και στον συνδυασμό του Δημάρχου Δημήτρη Σφυρή.

Προφανώς, η ανομοιογένεια του συνδυασμού και η περιστασιακές συμπράξεις παραγόντων, παίζουν τον ρόλο τους, όπως παίζει ρόλο και η οικονομική δυσπραγία του Δήμου. Και βεβαίως, υπάρχει ο παράγων «χαρακτήρας του Δημάρχου» που δεν πρέπει να υποτιμάται.

Η παραίτηση του Γιάννη Δημαράκη, από τα καθήκοντα του αντιδημάρχου, δεν ήταν έκπληξη. Ο τρόπος, όμως, που ήρθε στο φως είναι άξιος επισήμανσης. Η εξέλιξη (υποβάθμιση του θέματος από τα ενδιαφερόμενα μέρη) δείχνει πως «η τρύπα θα μπαλωθεί» και ότι οι χαρές του Τάσου Λάμπρου, του Ιωσήφ Γανώση και κάποιων ακόμη, εκδηλώθηκαν μάλλον πρόωρα.

Υπήρξε όμως και μια άλλη εξέλιξη που ενδεχομένως να αποτελέσει την αρχή για «το ξήλωμα του πουλόβερ». Η πρώτη επιστολή Λεμπέση και η εν συνεχεία δημόσια ανταλλαγή επιστολών με τον Δήμαρχο Ερμιονίδας.

Διαβάζοντας τις επιστολές, παρά τα «φίλε Δημήτρη» και «φίλε Ανάργυρε», ένας προσεκτικός αναγνώστης βλέπει τα δόντια πίσω από τα χαμόγελα. Κάποιος που μπορεί να έχει «εσωτερική πληροφόρηση» καταλαβαίνει πως το πολιτικό πρόβλημα στην υπόθεση είναι η αλλαγή των ενδοπαραταξιακών ισορροπιών στην παράταξη Σφυρή. Η αναβάθμιση κάποιων «καθαρόαιμων» Σφυρικών και η βαθμιαία περιθωριοποίηση του Ανάργυρου Λεμπέση, βασικού συντελεστή της νίκης του Δημ. Σφυρή στις εκλογές του 2014.

Η «πέτρα του σκανδάλου», στην προκειμένη περίπτωση, έχει όνομα και αποστολή. Είναι ο Πρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης Αποχέτευσης Ερμιονίδας Ιωάννης Πάλλης. Ένας νέος άνθρωπος, που χαίρει της απολύτου εμπιστοσύνης του Δημάρχου και χαρακτηρίζεται από την εργατικότητά του αλλά και από την εμφανή έλλειψη εμπειρίας διαχείρισης «της άλλης άποψης».

Η περίπτωση Δημαράκη, όπως και η περίπτωση Λεμπέση, αλλά  και κάποιες ακόμη που δεν έφτασαν στο φως της  δημοσιότητας, είχαν σαν αφορμή την παροχή πλήρους στήριξης του Δημάρχου προς τον Γιάννη Πάλλη, κάτι που τελικώς μεταφράσθηκε σε …«αν προτιμάς αυτόν, δεν θα έχεις εμένα». Για λόγους που τον αφορούν και που μπορούν να γίνουν κατανοητοί, ο Δημήτρης Σφυρής …επέλεξε Πάλλη.

Τελικώς, ο Γιάννης Δημαράκης δεν παραιτήθηκε από Δημοτικός Σύμβουλος, ούτε αποχώρησε από τον συνδυασμό. Το ίδιο και ο Ανάργυρος Λεμπέσης. Υποχώρησε πλήρως, περιορίζοντας την διαφορά του στα 36 ευρώ των τελών επανασύνδεσης του νερού), κάτι που ο Δημ. Σφυρής θα αποδεχτεί αναγνωρίζοντας πως είναι λογικό να μην τα πληρώνουν οι οικονομικά ασθενείς δημότες.

Όλα δείχνουν ότι τα τραύματα θα επουλωθούν. Οι υπαινιγμοί, οι κρυφές απειλές, οι ψιλοειρωνείες, θα παρακαμφθούν και θα καλυφτούν προσωρινά. Θα επανεμφανισθούν, όμως, στον επόμενο γύρο που οριοθετείται στις αλλαγές των αντιδημάρχων, των Προέδρων κλπ. Τότε που τα παιχνίδια εξουσίας, μεταξύ των «καθαρών» και των άλλων, θα έχουν και πάλι κορυφωθεί.

Το σύστημα εξουσίας, με εξαίρεση κάποιους άπειρους και «καβαλημένους», διάγει την φάση εκείνη που λέει «φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη» ή για να το πούμε αλλιώς  … «η εξουσία ενώνει».

Απομένει να δούμε αν, κάποιοι θιγέντες έχουν αρβανίτικη νοοτροπία και θα το φυλάξουν, για να το ανταποδώσουν το 2019.

Π.Ι.Δ.