Ένας υπουργός που δεν σέβεται τους νόμους και το Σύνταγμα και αγνοεί την κρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα

του Δημητρίου Σαλαπάτα

1. Περί Γενοκτονίας των Ποντίων

Η μη αναγνώριση από εσάς της Γενοκτονίας των Ποντίων, εκτός του ότι σας καθιστά αναμφίβολα ανιστόρητο, αποτελεί βάναυση προσβολή της εθνικής μας μνήμης των 382.000 σφαγιασθέντων Ελλήνων του Πόντου, από το κίνημα των Νεότουρκων κατά την περίοδο 1914-1923. Το ιστορικό γεγονός αυτό αναγνωρίζεται  επισήμως ως γενοκτονία από το ελληνικό κράτος, τη Γερμανία, την Κύπρο, την Αρμενία, την Σουηδία, ορισμένες ομοσπονδιακές δημοκρατίες της Ρωσίας οκτώ πολιτείες των ΗΠΑ την Αυστραλία, την Αυστρία, την Ολλανδία, αλλά και από διεθνείς οργανισμούς, όπως η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών.

Κατόπιν εισήγησης του τότε Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε τη γενοκτονία το 1994, και ψήφισε την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο».

Το 1998 η Βουλή ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 14ης Σεπτεμβρίου ως «ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος», ενώ με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο που ψηφίστηκε πέρσι τον Σεπτέμβριο, προβλέπεται σειρά κυρώσεων, μεταξύ των οποίων ακόμα και η φυλάκιση, για όσους αρνούνται τις γενοκτονίες που έχουν αναγνωριστεί και από το εθνικό μας κοινοβούλιο.
Συγκεκριμένα στο άρθρο 2 του Ν.4285 προβλέπεται πως: «Όποιος µε πρόθεση, δηµόσια, προφορικά ή δια του τύπου, µέσω του διαδικτύου ή µε οποιοδήποτε άλλο µέσο ή τρόπο, επιδοκιμάζει, ευτελίζει ή κακόβουλα αρνείται την ύπαρξη ή τη σοβαρότητα εγκλημάτων γενοκτονιών, εγκλημάτων πολέµου,…… τιµωρείται µε τις ποινές της παραγράφου 1 του προηγούµενου άρθρου».

Σύμφωνα μάλιστα με το άρθρο 1: οι ποινές που προβλέπονται είναι φυλάκιση τριών µηνών έως τριών ετών και χρηµατική ποινή πέντε έως είκοσι χιλιάδων (5.000 – 20.000) ευρώ. Ο ίδιος νόμος προβλέπει αυστηρότερες ποινές για την περίπτωση που η πράξη τελεστεί από δημόσιο λειτουργό (φυλάκιση έξι µηνών έως τριών ετών και χρηµατική ποινή δέκα χιλιάδων έως είκοσι πέντε χιλιάδων (10.000 – 25.000) ευρώ).

Επομένως κανένας σεβασμός από εσάς κ. Φίλη για την ελληνική ιστορία! και τους νόμους του κράτους! Πως γίνεται να είναι   υπουργός Παιδείας κάποιος που δε σέβεται ή δεν αναγνωρίζει την ιστορία της χώρας ή κάποιος που παραβιάζει ειδικό ποινικό νόμο; Θα διόριζε π.χ. ποτέ το Ισραήλ υπουργό παιδείας κάποιον που δε θα πίστευε ή δεν θα αναγνώριζε το ολοκαύτωμα των Εβραίων; (Πιθανόν  καμία χώρα του κόσμου δε θα διόριζε υπουργό παιδείας κάποιον που δε θα αναγνώριζε το ολοκαύτωμα των Εβραίων!!). Δεν ισχύουν οι νόμοι του Ελληνικού κράτους για εσάς; Δεν έπρεπε να εκκρεμεί  εις βάρος σας Ποινική Δίωξη βάσει του παραπάνω νόμου για τις κατάπτυστες και ρατσιστικές δηλώσεις εις βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού;

2. Περί του μαθήματος Θρησκευτικών

Σχετικά με τις δηλώσεις σας για το μάθημα των θρησκευτικών, σας υπενθυμίζω κ Φίλη γιατί προφανώς το λησμονείτε, ότι είστε  υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων! Επαναλαμβάνω!! και Θρησκευμάτων!! κε Φίλη.

Δικαίωμα σας αν θέλετε να είστε άθεος, αλλά πρέπει να σέβεστε το Σύνταγμα της Ελλάδος και ειδικότερα το άρθρο 3 που διακηρύσσει: Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού.

Ο Χριστιανισμός, κύριε Φίλη είναι θεμέλιο του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού και η Ορθοδοξία η μεγάλη πνευματική κληρονομιά του ελληνικού πολιτισμού, εντός του οποίου ζουν οι μαθητές του ελληνικού σχολείου. Ποιός μπορεί, λοιπόν, να ισχυριστεί πως δεν  χρειάζεται στους μαθητές, η σε βάθος κατανόηση αυτής της ιστορίας και του  πολιτισμού με την ταυτόχρονη διερεύνηση του ρόλου που έπαιξαν ο Χριστιανισμός και η Ορθοδοξία;

 Ήδη στα σύγχρονα βιβλία Θρησκευτικών του Λυκείου, (το γνωρίζω από τα βιβλία του υιού μου), υπάρχουν στοιχεία για τις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες και είναι διάχυτο το πνεύμα του σεβασμού στις θρησκευτικές και λατρευτικές εκδηλώσεις τους. Αποκτώντας οι μαθητές επίγνωση των διαφορετικών εκφράσεων της θρησκευτικότητας – και μάλιστα στα όρια ενός μαθήματος θρησκευτικών – διευκολύνονται να αναπτύσσουν ανεκτική στάση και πνεύμα ανεξιθρησκίας. Η μεγάλη προτεραιότητα των πολυπολιτισμικών κοινωνιών, δηλαδή η καλλιέργεια του σεβασμού προς τον πολιτισμικά και θρησκευτικά «άλλον», δεν μπορεί να αναπτυχθεί και να εκδηλωθεί ουσιαστικά αν δεν έχει εξερευνηθεί σε βάθος ο ρόλος της θρησκευτικής πίστης σε επίπεδο τόσο υπαρξιακό όσο και κοινωνικό. Αλλιώς παραμένει ένα κλισέ που όσο εύκολα μπορεί να χρησιμοποιείται το ίδιο εύκολα μπορεί να καταργείται.

Συμπερασματικά, ο θρησκευτικός εγγραμματισμός που επιτυγχάνεται στα όρια ενός υποχρεωτικού θρησκευτικού μαθήματος προβάλλει απαραίτητος για τον σύγχρονο μαθητή και είναι ανάγκη να υλοποιείται νηφάλια, επιστημονικά και με σεβασμό στις συνθήκες ενός σύγχρονου (υποτιθέμενου) δημοκρατικού και πλουραλιστικού σχολείου.  Αυτά…. κε Υπουργέ και ελπίζω να μην σας κούρασα….

                                           

                                         Δημήτριος Σαλαπάτας

                                                  Δικηγόρος