Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΚΟΥΛΙΩΝΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΚΟΥΛΙΩΝΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017

Η προσβολή των Ελλήνων αθλητών στην Ολυμπιάδα του Ρίο, που πέρασε ασχολίαστη

γράφει ο Θέμος Γκουλιώνης

Η «μεγάλη φιέστα του Ρίο» όπως ονόμασαν αυτήν την σύγχρονη Ολυμπιάδα, πέρασε στην Ιστορία. 
Το τελικό κτύπημα το έδωσε ο εκφωνητής της κρατικής Ελληνικής τηλεόρασης λέγοντας το απίστευτο: «Τη στιγμή αυτή, η Ελληνική Αποστολή εισέρχεται πρώτη στο ¨Μαρακανά¨ και οι 206 αποστολές των χωρών που ακολούθησαν, πλημμύρισαν με χρώμα την αρένα»!!
Η μόνη από τις λέξεις που δεν έπρεπε να εκστομίσει ήταν η «αρένα».
Το 88 π. Χ. ο Ρωμαίος στρατηγός Σύλλας, μετέφερε ως πολεμικό τρόπαιο τους Έλληνες αθλητές σε αρένα της Ρώμης.

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2016

Πτωχοπροδρομισμός!

Θέμος Γκουλιώνης
κ. διευθυντά

Πτωχοπροδρομισμός: Η διεκτραγώδηση της υλικής αθλιότητας, με την ταυτόχρονη όμως αποδοχή της!

Είναι όνειρο αυτή η Ελληνική γλώσσα. Αυτό που καθημερινά παρακολουθούμε από τις κυρίαρχες της ενημέρωσης τηλεοράσεις, έχει ορισμό. Είναι πτωχοπροδρομισμός.

Μας δείχνουνε συνέχεια ανθρώπους να συνωθούνται για λίγο ψωμί, άλλους να ψάχνουν στα σκουπίδια, άλλους να κλαίνε γιατί δεν μπορούν να πάρουν μια σοκολάτα στο εγγονάκι τους, και κλείνουν λέγοντας ότι οι δανειστές απαιτούν όλο και μεγαλύτερες περικοπές ακόμα κι από τις συντάξεις πείνας.

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2015

“Plebiscite”: Μια άποψη για την αξία των δημοψηφισμάτων

γράφει ο Θέμος Γκουλιώνης

κ. Διευθυντά

Στα Ιταλικά plebe (από το λατινικό plebs) είναι ο όχλος, το μπουλούκι, η χλέμπα, τα «κατώτερης τάξης» άτομα, ο λαουτζίκος.

Στα Ελληνικά, όλο αυτό, μας ήλθε ως «πλέμπα».

Στα Αγγλικά pleb-eian (πλεμπ-ίιαν) σημαίνει ο ταπεινής καταγωγής χυδαίος άνθρωπος.
Το cit (σίτ) = ασήμαντος αστός, το cite (σάϊτ) αντιπροσωπεύει το ρήμα «καλώ», και τέλος το pleb-is-cite (πλεμπ-ιζ-σάϊτ) σημαίνει «δημοψήφισμα».

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2015

Η Ντροπή και η Αισχύνη


γράφει ο Θέμος Γκουλιώνης

-«Τι σκέφθηκες να κάνεις μωρέ; Δεν ντρέπεσαι»;
-«Τι είναι αυτό που έκανες βρε άθλιε! Δεν αισχύνεσαι»;
 Η ντροπή ήταν γι αυτό που δεν είχε συντελεσθεί, που περνούσε απλώς από το μυαλό σου, ενώ η αισχύνη ήταν για ό,τι είχες κάνει.
Δεν είχαν περιττές κουβέντες οι πρόγονοι, ενώ σήμερα:
-«Θα μας πείτε κ. Δήμα τι σας λεν τα κοριτσόπουλα καθώς σας πλησιάζουν θαυμάζοντας την κορμοστασιά σας»; (Ο ταλαίπωρος ο Πύρος Δήμας κοκκίνισε).