Forget it, Greece! (κι αυτοί που δεν ξεχνούν)

Άρθρο της Ειρήνης Δημοπούλου – Παππά*

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια χώρα. Ένας κόκκος άμμου στο απέραντο σύμπαν που αναπαρήγαγε και συνάμα προεικόνιζε το Άτομο, αυτό που η σχάση του έχει την δύναμη να τινάξει τον Κόσμο στον αέρα και να τον ξαναγεννήσει. 

Αυτό το «μαγαζί γωνία» του κόσμου, μας δόθηκε για Πατρίδα με δοκιμασμένες και στέρεες οδηγίες από εκείνους που το δούλεψαν πριν από μας, και που πυκνώνονται σε τούτο το Παλαμικό:

Αριστερά: Το σχοινί στο λαιμό της Δημοκρατίας

Άρθρο της Ειρήνης Δημοπούλου - Παππά

διευθύντριας της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ

Τι οδήγησε τον Αλέξη Τσίπρα να γελοιοποιήσει (πάλι) τον εαυτό του, την κυβέρνησή του, το πολίτευμα και την Αριστερά; Κάποιοι σύντροφοί του ισχυρίζονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι Αριστερά, η Σοβιετική Ένωση δεν ήταν μαρξιστική, και το ΚΚΕ δεν είναι θαμώνας των εδράνων της αστικής δημοκρατίας. Ας είμαστε ειλικρινείς: Αυτή ήταν και είναι η Αριστερά από την εποχή του Λένιν, υπάλληλος και εργαλείο του μεγάλου κεφαλαίου. Ως άκρως ωφέλιμος σκώληξ έχει παρεισφρήσει στα δεδομένα του κοινού βίου και τον σαπίζει με ταχείς ρυθμούς. Πολιτικοί, ιερωμένοι, στρατιωτικοί, δικαστικοί περνούν με την σειρά τους από την διαβρωτική μηχανή.

Τον Τσίπρα διαψεύδει εξευτελιστικά μια μέρα μετά την ομιλία του στην ΔΕΘ ο Δραγασάκης, επιτομή του κομμουνιστο-καπιταλιστικού θιάσου που υποδύεται την κυβέρνηση. ο σκληρός αριστερός, πατέρας ακροαριστερών καλόπαιδων, οπαδός του ΔΝΤ και θιασώτης μιας Οικουμενικής κυβερνήσεως των συνενόχων μνημονιακών κομμάτων.

Ανακτώντας την ελευθερία

Ειρήνη Δημοπούλου - Ποππά

γράφει η Ειρήνη Δημοπούλου – Παππά*

Η κυβέρνηση σχεδιάζει την αύξηση της τιμής του πετρελαίου με σκοπό να καλύψει προσωρινά την μαύρη τρύπα των εσόδων. Φαύλος κύκλος αυξήσεων των τιμών των αγαθών και μειώσεως της αγοραστικής δυνάμεως. Το κράτος -τσαρλατάνος παγιδεύει τους πολίτες ζητώντας τους να δηλώσουν τα …πηγάδια και εκ των υστέρων τα φορολογεί. Πληροφορίες φέρουν την Ε.Ε. να σχεδιάζει τον διορισμό 30 εξωκοινοβουλευτικών προσώπων που θα έχουν τον απόλυτο έλεγχο της διακυβερνήσεως της χώρας. Το ηθικώς χειρότερο; Οι ελλαδικές κυβερνήσεις από καταβολής ευρώ έχουν βάλει φαρδιές -πλατιές τις υπογραφές τους, συναινώντας στην υποδούλωση της Πατρίδας. Αν τις κατηγορήσει κανείς γι’ αυτό, απαντούν πως είναι «δημοκρατικά εκλεγμένες». Μόνο που καμιά τους δεν είπε στον λαό τι σκόπευε να υπογράψει, πριν ζητήσει το κόμμα την ψήφο του λαού, και ο λαός έκλεινε τα αυτιά του για να μην ακούει ό,τι θα μπορούσε να τον ξεβολέψει από τις καπιταλιστικές του φαντασίες. Αλλά ακριβώς αυτό συμβαίνει στα σύγχρονα καθεστώτα και τους κατ’ επίφασιν δημοκρατικούς θεσμούς: Εξαπατούν και δέχονται να εξαπατηθούν.