 |
| Παναγιώτης Μέξης: Πρόεδρος Αγροτικού Αλιευτικού Συλλόγου Ερμιόνης |
Η κρίση έχει «δείξει τα δόντια», σε στεριά και θάλασσα, καθώς χιλιάδες επαγγελματίες ψαράδες, δοκιμάζονται σκληρά και αντιμετωπίζουν μια βάναυση πραγματικότητα… Οι σαράντα πέντε περίπου, αλιείς την Ερμιόνης, δεν αντιμάχονται νυχθημερόν, μόνο την δύσκολη φύση του επαγγέλματός τους, αλλά «πελαγοδρομούν» διαχρονικά, εξαιτίας σωρείας δυσεπίλυτων προβλημάτων, που έχουν ως αφετηρία την ξηρά… Για όλα αυτά, επισκεφτήκαμε στην Ερμιόνη και συνομιλήσαμε, με τον Πρόεδρο του Τοπικού Αγροτικού Αλιευτικού Συλλόγου, κ. Παναγιώτη Μέξη.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Σοβαρά Προβλήματα, σε
όλους τους επαγγελματικούς κλάδους, κ. Μέξη… Εσείς ως αλιείς να υποθέσω, πως
δεν έχετε μείνει ανεπηρέαστοι, από τις επιπτώσεις της οικονομικής ύφεσης…
ΜΕΞΗΣ: «Γάγγραινα»
για όλους εμάς τους επαγγελματίες, είναι η ανεξέλεγκτη εμπλοκή των ερασιτεχνών
ψαράδων στο χώρο, οι οποίοι προέρχονται από επαγγέλματα, που εξαφανίστηκαν λόγω
της κρίσης. Συμπεριφέρονται πιο επαγγελματικά και από τους επαγγελματίες,
επιδεικνύοντας ανυπέρβλητο ζήλο, σε όλες τους τις δράσεις. Δυστυχώς δεν
περιορίζονται στα πέντε κιλά, που ορίζει ο νόμος, παρά αλιεύουν μεγαλύτερες
ποσότητες, τις οποίες πουλούν, για το χαρτζιλίκι τους ή για τα έξοδα τους… Αυτό
όμως είναι παράνομο και δημιουργεί, μια σύγκρουση συμφερόντων, με τους
επαγγελματίες ψαράδες, που τα «φέρνουν δύσκολα», για να ζήσουν αποκλειστικά την οικογένειά τους, μέσα από
αυτό το επάγγελμα… Στην Ερμιόνη είμαστε σαράντα πέντε ψαράδες, στο σύνολό μας,
από τους οποίους υπολογίστε ότι οι δέκα, προέρχονται από διαφορετικά
επαγγέλματα.»
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Ο καθένας λόγω της δεινής
οικονομικής θέσης, προσπαθεί στις μέρες μας, με κάθε τρόπο να επιβιώσει…
ΜΕΞΗΣ: «Κοιτάξτε να δείτε…
Δεν μπορούμε να έρθουμε εμείς προσωπικά,
σε σύγκρουση μέσα σε μια κλειστή
κοινωνία, στην οποία ζούμε, με τους συντοπίτες μας. Δεν θα κάνουμε εμείς τους
ρουφιάνους… Εάν όμως υπήρχε σωστή αστυνόμευση, τα περιστατικά αυτά με τους
ερασιτέχνες, να προωθούν τα αλιεύματά τους στην αγορά, τουλάχιστον θα
περιορίζονταν. Εν προκειμένω καθ ύλιν αρμόδια, είναι η Λιμενική αρχή! Και δεν
αναφέρομαι μόνο στους ερασιτέχνες ψαράδες. Έλεγχος, χρειάζεται και στην
επαγγελματική αλιεία»…
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: «Έχουμε πληροφορηθεί, για
την έξαρση στις κλοπές, μηχανολογικού εξοπλισμού και λοιπών παρελκόμενων, στα
ελλιμενισμένα καΐκια στο λιμάνι της Ερμιόνης».
ΜΕΞΗΣ: «Έτσι είναι. Δυστυχώς
τα προβλήματα, δεν περιορίζονται «στα της θάλασσας» αλλά και «στα της στεριάς»…
Τον τελευταίο καιρό, παρατηρείται μια αύξηση των περιστατικών κλοπών, στα
επαγγελματικά αλιευτικά, αλλά και ερασιτεχνικά σκάφη, καθώς κάποιοι αφαιρούν, τον
εξοπλισμό τους… Πάλι λοιπόν, έχουμε να αντιμετωπίσουμε, το μείζον ζήτημα της
ελλιπούς αστυνόμευσης»…
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Το μέλλον της
επαγγελματικής αλιείας, είναι δυσοίωνο; Αυτό ακούγεται στους «κύκλους» των
συναδέλφων σας…
ΜΕΞΗΣ: «Το επάγγελμα του ψαρά, έχει
καταντήσει το πιο μίζερο από όλα …Βέβαια φταίει και η αναδουλειά, από την
οικονομική κρίση και τον περιορισμό των αλιευμάτων, αλλά όπως προείπα, και η επιπόλαια βάπτιση ως επαγγελματία ψαρά,
του καθενός «εν μια νυκτί» …Μπορεί ο οποιοσδήποτε να πάει να κάνει, μια
υπεύθυνη δήλωση, στο λιμεναρχείο και να αποκτήσει μια ατομική, επαγγελματική
άδεια αλιείας»…
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Θεσμικά μέτρα προάσπισης
των συμφερόντων, των επαγγελματιών αλιέων; Υπάρχουν;
ΜΕΞΗΣ: «Έχουμε ζητήσει την δημιουργία, ενός
«ξεκάθαρου» αλιευτικού μητρώου …Όχι όπως τώρα, που μας στέλνουν στο ΟΠΕΚΕΠΕ,
στους αγρότες και ταυτιζόμαστε με άλλους κλάδους, μέσα από δαιδαλώδεις διαδικασίες και ενέργειες, που
προκαλούν σύγχυση… Θα πρέπει να αποσαφηνιστεί, ποιοι είναι κατά κύριο επάγγελμα, ψαράδες…
Επίσης δεν θα πρέπει να είναι αστυνομικής φύσεως, η ατομική επαγγελματική άδεια
αλιείας, γιατί το κακό ξεκινάει από εκεί… Όποιος εκδίδει τέτοια άδεια,
εδραιώνει το να ανακηρυχθεί σε επαγγελματία ψαρά. Όλοι οι ερασιτέχνες, έχουν εξασφαλίσει επαγγελματικές άδειες, κάτι που
δεν προβλέπεται από τον νόμο, πού όμως δεν εφαρμόζει και δεν ελέγχει
κανένας!
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Έχει τεθεί και το ζήτημα,
της διάλυσης των κατά τόπους, συνδικαλιστικών σας φορέων με την ενοποίηση τους, σε έναν κοινό… Τι θα μπορούσε
να σηματοδοτήσει μια τέτοια εξέλιξη, για εσάς;
ΜΕΞΗΣ: «Πράγματι έχει μπει,
αυτό το ζήτημα… Να ακολουθήσουμε τα «καλά» του «Καλλικράτη» και να την «πατήσουμε»
όπως οι Δήμοι… Εκτιμώ πως είναι το μεγαλύτερο εγκληματικό λάθος, για τον κλάδο
μας… Το σκεπτικό του ν. 1361 όπως τροποποιήθηκε, είναι να υπάρχει ανά περιοχή,
ένας αλιευτικός σύλλογος που έγκυρα και έγκαιρα, να μπορεί να γνωματεύει και να
βεβαιώνει, την ιδιότητα του κάθε επαγγελματία ψαρά… Όταν θα γίνει ένας ενιαίος
φορέας, καταλαβαίνετε πως η κατάσταση, ακόμη και στις ίδιες γεωγραφικές
ενότητες, θα γίνει χαοτική διότι υπάρχουν αντίθετα συμφέροντα, ακόμη και μέσα
στους ίδιους, τους ψαράδες …Εγώ για παράδειγμα, δεν μπορώ να επιβεβαιώσω, ποιοι
είναι οι επαγγελματίες ψαράδες στην Κοιλάδα, ή στο Πόρτο χέλι, γιατί δεν τους
γνωρίζω όλους τους ανθρώπους …Και αντιστρόφως… Σημαντικό είναι, πως ο κάθε
τόπος, έχει την δική του παράδοση και κουλτούρα… Στο «κάτω κάτω», είμαστε μια
αγροτική συνδικαλιστική οργάνωση, η οποία δεν επιβαρύνει τον κρατικό
προϋπολογισμό, καθότι αυτόνομη… Σκοπιμότητες υπάρχουν, ώστε να καμφθεί
περισσότερο η αντίσταση του κόσμου και να σιωπήσουν οι φωνές μας…»
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: «Πανταχόθεν βαλλόμενοι και
εσείς οι ψαράδες, τόσο της Ερμιόνης όσο
και της Ερμιονίδας, γενικότερα…
ΜΕΞΗΣ: «Υπάρχουν
και άλλα καθημερινά και σοβαρά ζητήματα… Αρκεί να σας αναφέρω, πως υπήρχαν δυο
τελωνειακά γραφεία, ένα στην Ερμιόνη και ένα στην Κοιλάδα... Εξυπηρετούσαν
όλους τους επαγγελματίες ψαράδες, της περιοχής… Έκλεισε αυτό της Ερμιόνης και
στην συνέχεια και της Κοιλάδας… Έρχεται κάθε Πέμπτη ένας Τελώνης, από το
Ναύπλιο και προσπαθεί ο άνθρωπος, να εξυπηρετήσει τους πάντες…. Μαζευόμαστε όλα τα καΐκια και
ταλαιπωρούμαστε στην αναμονή… Σε αυτό το
σημείο, θέλω να καταγγείλω ένα νέο «μαγαζάκι» που στήθηκε, από ενδιάμεσους, οι
οποίοι βάζουν ταρίφα, ώστε να τελειώνουμε και να εξυπηρετούμαστε
γρήγορα… Και αν υπολογίσεις ότι κάθε Πέμπτη μαζεύονται, γύρω στα δέκα -δεκαπέντε
καΐκια και δίνουν από είκοσι –είκοσι πέντε ευρώ, στο πετρέλαιο κίνησης, ενώ στο
τράνζιτ πετρέλαιο το ναυτιλιακό από Αθήνα, το ποσό ανεβαίνει στα εξήντα, ε,
καταλαβαίνετε ότι μαζεύεται ένα μηνιάτικο χαρτζιλίκι καλό….» 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου