Ο Κύπριος Ήρωας, υποστράτηγος Χρήστος Φώτης µε την ωραία Τριπολιτσιώτισσα σύζυγο...

Η σύζυγος του ΄Ήρωα Υποστρατήγου Χρίστου Φώτη,
Κική, φανερά συγκινημένη κρατεί την ελληνική
σημαία που μόλις πριν από λίγο της παρέδωσε
ο ίδιος ο Πρόεδρος  κ. Τάσος Παπαδόπουλος

Συµπτωµατικά, έπεσε αυτό το βιβλίο, «Άσσια περιµένοντας την ανάσταση» του Κ. Τζωρτζή, στα χέρια µου, το οποίο και άρχισα να ξεφυλλίζω –κάπου 400 τόσες σελ.– όταν, όταν σκάλωσαν τα µάτια µου στις φωτό... που παρουσίαζαν µία πολύ γνωστή, σε µένα, γυναίκα, η οποία δεν ήταν άλλη από τη φίλη µου, την πολύ ωραία -τότε και σήµερα...- Κική Μορφωνιού! Το Κυπριακό βιβλίο (έκδοση 2009) είναι αφιερωµένο στον τόπο γέννησης του Συγγραφέα, στους 82 αγνοούµενους του χωριού του και, µεταξύ αυτών στον.... µα, ας πάρουµε τα πράγµατα από την αρχή...:

Όπως έχουµε ξαναπεί, τα µεταπολεµικά χρόνια (από το ’50 και µετά), και για µια 25ετία, το χακί περνούσε παντού στην Ελλάδα, κι εποµένως και στην Τρίπολη...· περνούσε διότι µόλις είχαµε βγει από το Β΄ Παγκόσµιο Πόλεµο και απ’ αυτόν τον Εµφύλιο, ∆ικτατορία... Η Τρίπολη –πόλη ∆ηµοσίων υπαλλήλων και Στρατιωτικών... όπως την ανέφεραν οι παλιές σχολικές Γεωγραφίες- η Τρίπολη, ήταν, ανέκαθεν, «ντυµένη στο χακί» αφού, εκτός τους Στρατιωτικού Νοσοκοµείου και της IV Μεραρχίας, διέθετε το 11ο Σύνταγµα Πεζικού µε 3 έως 3,5 χιλ. στρατό! Έτσι, ουκ ολίγες Τριπολιτσιώτισσες παντρεύονταν µε στρατιωτικούς... από τον απλό στρατιώτη που πίσω από το χακί µπορεί να κρυβόταν κι ένας δικηγόρος... ενώ, τις «καλλονές» κορφολογούσαν τ’ «αστέρια» δηλ. οι Αξιωµατικοί! Ανάλογη περίπτωση συνέβαινε και µε τους Οµογενείς µας οι οποίοι επέστρεφαν, από την Αµερική, για να παντρευτούν «µε όπλα τους» τα δολάρια, τις χρυσές καδένες και τα φαρδιά ξεσκέπαστα αυτοκίνητα...!

Η Κική Μορφωνιού –η συµµαθήτριά µου, εν τη Γαλλική, ουχί του Βουτυρά αλλά της µπαντάµ Ασσιουρά- µε το µεγαλύτερο αδελφό της, τον Άκη, τη µητέρα τους, Κατίνα, και τον, Ευστάθιο, πατέρα τους, Τραπεζικό υπάλληλο της Ελλάδος, η Κική έµενε στην οδό Μυστριώτου -προς τη Σέκερη µεριά...· ήταν ανεψιά των Μορφωναίων εκλεκτών κοµµωτών, Χρήστου και Γιάννη... Αυτοί οι δρόµοι, οι αρχόµενοι από δυτικά της πόλης, ήταν και τα κανάλια του περάσµατος των Στρατιω(ών)τικών... όπως οι οδοί Γορτυνίας, Θεοφιλοπούλου, Σέκερη, 11ου Συντάγµατος... Το πώς µπλέχτηκε το ειδύλλιο... άγνωστο... σ’ εµάς... αν και... Το γνωστό είναι, ότι τ’ ωραιότερο κορίτσι της πόλης -σχηµατισµένη γυναίκα- εκείνο τον καιρό, ένα πανέµορφο πλάσµα 16 και κάτι... Μαΐων, µάγεψε τον Κύπριο Λοχαγό, Χρήστο Φώτη, που υπηρετούσε στο 11ο...· την κορτάριζε, γι’ αρκετό καιρό, αφού ‘µενε στην αρχή της Σέκερη δηλ. στη γειτονιά της, αλλά και στην Κων/τίνου ΙΒ’ όπου, δίπλα στο “Ανακτορικόν”, ήταν η Στρατιωτική Λέσχη... µε απέναντι το Γυµνάσιο Θηλέων...! Ο γάµος, έγινε στο σπίτι, της Κικής, παρακαλώ, -θα ήταν από τους τελευταίους γάµους που γίνονταν στα σπίτια...- και το ζεύγος, µε µετάθεση του συζύγου, έφυγε για Κύπρο, ενώ το ευχάριστο γεγονός, εκείνα τα χρόνια, απασχόλησε για καιρό, την κοινωνία της πόλης, µε την ανήλικη, Κική, να φεύγει, λίγο πριν το ‘60, διακόπτοντας το Γυµνάσιο στην ΣΤ΄... το οποίο και τελείωσε στην Κύπρο! Καρπός του ζευγαριού ήταν τα δυο αγόρια τους, ο Φώτης και ο Στάθης...

Και τώρα στο...

Ως Ταγµατάρχης, ο Χρ. Φώτης, µε το Τάγµα του, στις 8-3-64, εξουδετερώνει την τουρκοκυπριακή ανταρσία στην Πάφο!

Χρόνια 10 µετά (ξηµέρωµα του Σαββάτου 20-7-74) ο Αντισυνταγµατάρχης Χρ. Φώτης αναλαµβάνει τη διοίκηση Τάγµατος Εφέδρων µ’ εντολή να εξουδετερώσει τον τουρκοκυπριακό θύλακα των Καζιβερών... Οι Τούρκοι οργανωµένοι αµυντικά και µε άφθονο και σύγχρονο οπλισµό αµύνονται µε λύσσα και δεν επιτρέπουν κατάληψη του χωριού τους. Οι επιτιθέµενες δυνάµεις ακινητοποιούνται και τώρα έρχεται ή ώρα του πεπρωµένου. Ο Αντισυνταγµατάρχης Χρήστος Φώτης οπλίζεται ως ένας απλός µαχητής και κατεβαίνει κοντά στους αµήχανους εφέδρους. Εκφωνεί έναν πύρινο λόγο που φλογίζει καρδιές, ατσαλώνει τη θέληση και δίνει φτερά στα πόδια. Ο Αντισυνταγµατάρχης µπαίνει ύστερα από σφοδρές µάχες στα Καζιβερά. Τα τούρκικα όπλα έχουν σιγήσει. Όλα έδειχναν ότι η µάχη των Καζιβερών έχει λήξει νικηφόρα για τα όπλα των Ελλήνων. Τις στιγµές εκείνες της απόλυτης σιγής τις διακόπτει ένας πυροβολισµός και µια φωνή «Ωχ Θεέ µου»! Ένα θανάσιµο βόλι χτυπά στο κεφάλι και σκοτώνει τον Χρήστο Φώτη, ενώ ένα τηλεβόας αναγγέλλει την άνευ όρων παράδοση των Τούρκων...! Νεκρός ο Χρήστος Φώτης νικά και οι Τούρκοι παραδίνονται!

Ο επ’ ανδραγαθία Υποστράτηγος Χρήστος Φώτης, από την Άσσια, είναι θαµµένος σήµερα (στο κοιμητήριο της Μόρφου) µακριά από τη γη που τον γέννησε και τον ανέθρεψε, και περιµένει την ώρα που θα τον κηδέψει µε τις τιµές που του αξίζουν στην πολυφίλητη γη της Άσσιας!

Η Κύπρος τίµησε, τον Ήρωα, και στις 7-10-07 έκανε τ’ Αποκαλυπτήρια της Προτοµής του στο Στρατόπεδο –που φέρει το όνοµά του «Στρατόπεδο Υπ/τήγου Χρήστου Φώτη»... Στ’ Αποκαλυπτήρια µίλησε ο Πρόεδρος της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, συγχωριανός του και συµµαθητής του, Τάσος Παπαδόπουλος, ο οποίος στα όσα είπε ήταν και τα «... Γεννηµένος το 1931, στην τουρκοκρατούµενη σήµερα Άσσια, µετά την αποφοίτησή του από το Παγκύπριο Γυµνάσιο, ύστερα από επιτυχείς εξετάσεις, φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων, απ’ όπου αποφοίτησε το 1953 µε το βαθµό του ανθυπολοχαγού. Αφού υπηρέτησε για λίγα χρόνια στη Μακεδονία, την Εύβοια και την Πελοπόννησο, επέστρεψε στην Κύπρο, για να υπηρετήσει ως αξιωµατικός στο στρατό της νεοσύστατης Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, βοηθώντας στην οργάνωση και στην εκπαίδευση των πρώτων Κύπριων Αξιωµατικών. Ήταν πρότυπο αφοσιωµένου οικογενειάρχη, συζύγου και πατέρα, αλλά και πρότυπο ανιδιοτελούς πατριώτη. Σεµνός και σοβαρός, αθόρυβος και δηµιουργικός, υπεύθυνος και πάντοτε ουσιαστικός, υπήρξε άριστος στρατιωτικός και πατριώτης, άνθρωπος µε σπάνια χαρίσµατα και αρετές. Η απέραντη αγάπη και αφοσίωση που ένιωθε για τη µαρτυρική του πατρίδα ήταν η κινητήρια δύναµη σε κάθε του ενέργεια και πρωτοβουλία. Έτσι, λοιπόν, πέρα από τις µεγάλες υπηρεσίες που είχε προσφέρει στον Κυπριακό Στρατό στα πρώτα του βήµατα, το 1963-’64, στη διάρκεια των διακοινοτικών ταραχών, επιτέλεσε στο ακέραιο το καθήκον του, προσφέροντας πολύτιµες υπηρεσίες προς την πατρίδα...».

Σήµερα, η Κική Μορφωνιού-Φώτη ζει στην Αθήνα· όµως, επισκέπτεται, τακτικά, την Κύπρο και την Τρίπολη· την Τρίπολη, και το πατρικό σπίτι, όπου ζει η µητέρα της, η κυρα-Κατίνα...

ΝαεΓ