Νίκος Γαργαλιώνης: Και ξανά …προς την Δόξα τραβά!

Γνώρισα και αγάπησα την Αρκαδία, χάρις σε τρεις ανθρώπους. Τον τ. Νομάρχη Παναγιώτη Γιαννόπουλο, που με ξενάγησε, την Θηρεσία Κοντογιάννη και το περιοδικό της «Αρκαδολόγιο» που με εμύησε στην ιστορία της και τέλος τον Νίκο Γαργαλιώνη που, με την «ΟΔΟ ΑΡΚΑΔΙΑΣ», με καθιστούσε κοινωνό επί χρόνια, των πρόσφατων γεγονότων που πέρασαν και θαυμαστή των ανθρώπων που διακρίθηκαν, εντός και εκτός ορίων του νομού.

Ο Γιαννόπουλος «μεγαλοπιάστηκε με την Πειραιώς». 

Η Θηρεσία αποσύρθηκε στα Μαγούλιανα και διέκοψε την έκδοση του εξαιρετικού «Αρκαδολόγιου», για λόγους οικονομικούς. 

Ο Γαργαλιώνης, αγύριστο κεφάλι και υπηρέτης δύο αφεντάδων (της ηθικής και του πολιτισμού), συνέχισε μέχρις εξαντλήσεως της τελευταίας ρανίδος του (χρηματικού) αίματός του. Αλλά, και όταν αυτό στέρεψε, δεν τα παράτησε. Αξιοποίησε την ιντερνετική τεχνολογία και μας πρόσφερε «δόσεις συντήρησης» με την ηλεκτρονική έκδοση μιας μοναδικής σε περιεχόμενο αλλά απλής στην εμφάνιση ιστοσελίδας.

Λίγο, οι παρακλήσεις των εξαρτημένων από την γραφίδα του αναγνωστών, λίγο το σαράκι που τον έτρωγε και λίγο η εξοικείωσή του με τη νέα τεχνολογία, τον οδήγησαν στην απόφαση επανέκδοσης της Οδού Αρκαδίας, σε ηλεκτρονική πλέον μορφή.

Όπως ο ίδιος μας ενημερώνει, η πρώτη έκδοση θα αναρτηθεί την 1^η Νοεμβρίου. 

Την περιμένουμε να την απολαύσουμε. Θα μας δώσει χαρά, γιατί ξαναγίνεται χρήσιμος, θα μας δώσει γνώσεις με το μοναδικό τρόπο γραφής που τον διακρίνει και, ποιος ξέρει, μπορεί να μας κεράσει και ένα γαλακτομπούρεκο από τον Κατσίγιαννη στο Ναύπλιον, που τόσο αγαπά!

Όπως και να χει, η 1^η Νοεμβρίου είναι κοντά… 

Π.Ι.Δ.