Αφιερωμένο στους παραμένοντες πιστούς στη «πρώτη φορά αριστερά»

Ο ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης (πέθανε τον Ιούνιο του 2005) υπήρξε αγωνιστής κομμουνιστής. Μαχητής των ιδεών του από την εποχή της κατοχής όπου είχε ενταχθεί στην ΕΠΟΝ, μετά την απελευθέρωση έγινε μέλος του ΚΚΕ. Η εξέγερση των υπόδουλων ευρωπαϊκών λαών κατά της Σοβιετικής κομμουνιστικής καταπίεσης, τον οδήγησε να διαφοροποιήσει τις θέσεις του και να απομακρυνθεί από το ΚΚΕ, εντασσόμενος στο ΚΚΕ Εσωτερικού.

Δημοσιεύω ένα ποίημα το οποίο δείχνει όλη την τραγωδία ενός αγωνιστή που βίωσε «την πνευματική στράτευση στην αριστερά». Τίτλος του ποιήματος, η έκφραση των παιδιών στην μεταπολεμική εποχή … «Στ’ αστεία παίζαμε»!

Στ᾿ Ἀστεῖα Παίζαμε!

Δὲ χάσαμε μόνο τὸν τιποτένιο μισθό μας
Μέσα στὴ μέθη τοῦ παιχνιδιοῦ σᾶς δώσαμε καὶ τὶς γυναῖκες μας
Τὰ πιὸ ἀκριβὰ ἐνθύμια ποὺ μέσα στὴν κάσα κρύβαμε
Στὸ τέλος τὸ ἴδιο τὸ σπίτι μας μὲ ὅλα τὰ ὑπάρχοντα.

Νύχτες ἀτέλειωτες παίζαμε, μακριὰ ἀπ᾿ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας
Μήπως πέρασαν χρόνια; σαπίσαν τὰ φύλλα τοῦ ἡμεροδείχτη
Δὲ βγάλαμε ποτὲ καλὸ χαρτί, χάναμε· χάναμε ὁλοένα
Πῶς θὰ φύγουμε τώρα; ποῦ θὰ πᾶμε; ποιὸς θὰ μᾶς δεχτεῖ;

Δῶστε μας πίσω τὰ χρόνια μας δῶστε μας πίσω τὰ χαρτιά μας
Κλέφτες!
Στὰ ψέματα παίζαμε!

Μανόλης Αναγνωστάκης